ช่ผู้อาวุโสของชิโยะ แต่เป็นศัตรูของเธอ“ชิโยะ เธอต้องทำงานนี้ให้สำเร็จ” ยามาโมโตะยื่นมือออกมาลูบหัวคุโนะอิจิ แสดงราวกับผู้อาวุโสที่เต็มไปด้วยความรัก “ผู้เฒ่าโกเซนบอกฉันให้ช่วยดูแลเธอเป็นพิเศษ เวลานี้ งานนี้สำคัญมาก ถ้าเธอทำได้ดี เธอจะมีคุณสมบัติที่จะกลับไปฝึกที่หมู่บ้านชิโนบิ”“ค่ะ!” ชิโยะ ตอบด้วยน˺าเสียงสงบ“อีกอย่างหนึ่ง ชิโยะ เมื่อเธอมาถึงที่ประเทศจีนนี้แล้ว เธอยังไม่เคยลิ้มลองอาหารท้องถิ่นเลย อาหารของคนจีนนี่ เยี่ยมจริงๆ คืนนี้ไปดื่มเป็นเพื่อนลุงหน่อย”“ขอบคุณสำหรับความห่วงใยของท่านยามาโมโตะ” ดวงตาที่ซ่อนอยู่หลังเสื้อผ้าสีทึบแสดงร่องรอยของความรังเกียจ และพูด “ชิโยะยังต้องฝึกอีก และไม่สามารถไปเป็นเพื่อนท่านยามาโมโตะ โปรดอภัยด้วย”“อย่าให้ตัวเองเหนื่อยเกินไปล่ะ” ยามาโมโตะที่ 78 ลูบหนวดตัวเอง และพูด “พักผ่อนให้เพียงพอ ถ้าร่างกายของเธอเป็นอะไรขึ้นมาฉันคงไม่สามารถอธิบายกับผู้เฒ่าโกเซนได้”“การฝึกฝนอย่างต่อเนื่องจะลับคมพลังจิตของเราเหล่านินจา!” ชิโยะยังคงแสดงท่าทางไม่แตกต่างจากเดิม ทำให้ในที่สุดยามาโมโตะก็โกรธขึ้นมา“ดีมาก เธอไปได้แล้ว อย่าลืมงานของเธอล่ะ!” ใบหน้าใจดีของยามาโมโตะที่ 78 หายไป หน้าของเขากลายเป็นยืดยาวราวกับภูเขาจางไป่“ค่ะ!”คุโนะอิจิที่เรียกว่าชิโยะตอบกลับด้วยการพยักหน้าหนึ่งครั้ง และจากนั้นก็กลายเป็นเงาหายไปสวนไม้ไผ่ค่อยๆ ขยับไปตามแรงลม ขณะที่ไผ่ที่อยู่บนสระยังคงส่งเสียง “กะ-