“เพลิงหยินเก้าเร้นลับ…” ลมหายใจของราชาหลัวซาหวู่ซิ่นกราชั้นขึ้น ผู้ปกครองเมืองเต็มสุขแห่งนี้ เขาเคยได้ยินเพลิงหยินเก้าเร้นลับสี่คำนี้มาก่อนเพลิงหยินแยกออกมาได้หลายแบบ และแบบที่น่ากลัวที่สุดแบบหนึ่งก็คือ เพลิงหยินเก้าเร้นลับ ในตำนานของโลกฝึกตนบอกไว้ว่า นี่คือสมบัติที่ได้รับการปกป้องของนิกายเส้นทางปีศาจหลัวซา เพลิงหยินสีเขียวของเขาจะว่าไปก็ได้อยู่ แต่มันไม่ได้เมื่อเอาไปเทียบกับเพลิงหยินเก้าเร้นลับ เพลิงหยินของเขามันเป็นได้แค่ตะกอนที่ไร้ค่า“แม้ว่าจะเป็นเพลิงหยินเก้าเร้นลับ แล้วยังไง!” ราชาหลัวซาหวู่ซิ่นไม่นานก็สงบลง และจากนั้นก็เยาะเย้ย “เจ้าไม่ใช่อะไรมากไปกว่าผีตัวเล็กๆ ต่อให้เอาเพลิงฟ้าเก้าซ่อนเร้นมา ก็เหมือนเดิม เจ้าก็ยังไม่สามารถควบคุมมันได้! เชื่อฟังและตายซะ!”พร้อมกันนั้น มือขวาของเขาก็ระเบิดเพลิงสีเขียวทึมๆ ออกมาหลังจากนั้น เขาก็สั่นแขนขวาของเขา กลุ่มก้อนของเพลิงสีเขียวทันใดนั้นก็เคลื่อนขึ้นมา หุ้มหมัดขวาของเขาไว้ จากนั้น พร้อมกับเสียงคำรามเขาก็ต่อยลงไปที่ฉินเฉา“ไร้ความหมาย” ฉินเฉาแค่ยื่นกรงเล็บขวา ซึ่งลุกไหม้ไปด้วยเพลิงโชติช่วงสีขาวขึ้นไป จากนั้นก็รวมเข้ากับกรงเล็บ “ชิมพลังสุดยอดของเทพปีศาจนี่ซะ…ขย˺าปีศาจเก้าเร้นลับ!”น˺าเสียงของฉินเฉาตกลง กรงเล็บสีขาวบริสุทธิ์ราวกับหยกพุ่งออกไปตูม! หมัดขนาดใหญ่ตกลงมาบนขย˺าปีศาจของฉินเฉาที่ยื่นออกไปสิ่งแปลกๆ ก็เกิดขึ้น อากาศรอบๆ แกว่งไปมา คลื่นอ
