า และหยิบเอาไม้แกะสลักสองอันเล็กๆ ออกมา ปากของเขาพึมพำคาถาบางอย่าง และดีดนิ้วอยู่หลายครั้ง จากนั้นก็ตะโกนออกมาเสียงดัง“เก็บ!”วิญญาณของเหลียวชาชา และหลี่เสี่ยวอ้ายสั่น และจากนั้นก็ยืดออก และในที่สุดก็เข้าไปในไม้แกะสลักเล็กๆ นั่น“ผนึก!” หลี่รับไม้แกะสลักทั้งสองไว้ และเก็บไว้ในอกเสื้อ“ปู่มันเถอะ ทำไมนายไม่เอาฉันเข้าไปด้วย มันจะไม่หนีง่ายกว่าเหรอ”“มันมีไม่เยอะ ข้าเอามาสองอันเอง” หลี่ยักไหล่ฉินเฉาเพิ่งจะพูดจบ พื้นทันใดนั้นก็สั่นอีกครั้ง หน้าของหลี่ยิ่งกลายเป็นน่าเกลียด และพูดขึ้นอีกครั้ง“เร็ว เร็ว ราชาหลัวซาหวู่ซิ่นมาแล้ว!”พร้อมกันนั้น เขาก็ดึงมือฉินเฉา และกระโดดออกไปทางหน้าต่างหลังบ้านพร้อมเสียงแตกดังสนั่น ทั้งสองคนพุ่งชนกระจก และตกลงบนพื้นหลังจากนั้น ร่างของฉินเฉาแข็งค้าง เพราะว่าเขาเห็นในอากาศข้างหลังบ้าน มีร่างขนาดใหญ่ ร่างนั้นอย่างน้อยก็สูง 10 เมตร ด้วยร่างกายขนาดใหญ่ และเขายาวๆ คู่หนึ่งในมือเพียงแค่ทั้งสองวิ่งออกมา ฉินเฉาก็เห็นร่างเขาทั้งร่าง รูปร่างนั้นมีหัวเป็นสัตว์ประหลาดวัวยักษ์ ร่างของเขาปกคลุมไปด้วยขนสีดำ ซึ่งแต่งกายด้วยชุดเกราะสีแดงดวงตาที่ราวกับพระอาทิตย์คู่นั้นของเขา กำลังจ้องมาที่บ้านขณะเดียวกันก็ถอนหายใจออกมา รูจมูกของเขาพ่นไฟสีเขียวออกมา นี่เป็นสิ่งที่เขาฝึก ไฟหยิน วิญญาณอะไรก็ตามที่ถูกไฟหยินนี้เข้าจะถูกเผาจนหายไป“เป็นเจ้า!” ราชาหลัวซาหวู่ซิ่นคนนั้นเห็นฉินเฉาจากที่ห่าง
