าหลัวซาหวู่ซิ่นก็ยื่นมือขนาดใหญ่ออกมาใหญ่มากจริงๆ พยายามจับฉินเฉาและหลี่ในครั้งเดียวด้วยช่องว่างของพวกเขา บางแค่ แค่บีบก็สามารถทำให้พวกเขาทั้งสองตายได้!แม้ว่าร่างของราชาหลัวซาหวู่ซิ่นจะใหญ่มาก แต่ท่าทางของเขาคล่องแคล่ว เคลื่อนไหวราวสายฟ้าฉินเฉามองไปที่แรงกดดันที่กำลังใกล้เข้ามาจากฝ่ามือขนาดใหญ่ของเขา ทันใดนั้นก็ผลักหลี่ออกไป และยืนอยู่ที่นั่นราวกับหอคอยเหล็กราชาหลัวซาหวู่ซิ่นคิดว่าชายคนนี้คงสิ้นหวังไปแล้ว กำลังยืนรอความตาย เขาทันใดนั้นก็หัวเราะ และกำมือของเขา“ให้ราชาคนนี้กลืนกินเจ้า ให้กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของราชาคนนี้!”ตูม! วินาทีถัดมา ราชาหลัวซาหวู่ซิ่นตกใจ เขาเห็นแสงสีทองทึมๆทันใดนั้นก็ฉายออกมาจากร่างของฉินเฉา แสงสีทองนี้แข็งแกร่งมากสว่างวาบผ่านแสงสีเขียวทั่วเมืองเต็มสุขทันใดนั้น วิญญาณและผีทั้งหมดที่สัมผัสกับแสงนี้ก็กรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดขณะเดียวกันฝ่ามือของราชาหลัวซาหวู่ซิ่นก็รู้สึกราวกับกำลังถูกเข็มนับพันแทงใส่ รีบหดมือกลับเพราะความเจ็บปวดจากนั้น แสงสีทองก็เริ่มเปลี่ยนร่างจากปกติเป็นชุดทองคำ หุ้มร่างของฉินเฉาไว้ รูปลักษณ์ของฉินเฉาเปลี่ยน ร่างท่อนบนเปลือยเปล่าขณะที่ท่อนร่างใส่กางเกงสีดำ ร่างของเขามีรอยสักแปลกๆ ติดอยู่ขณะเดียวกัน ผมของเขาก็ยาวขึ้น ยาวจนถึงเอวสิ่งที่แปลกที่สุดคือมือของฉินเฉา มือหนึ่งส่องแสงสีทอง ขณะที่อีกมือมีควันสีดำลอยออกมา“อรหันต์ปีศาจ!” ราชาหลัวซาหวู่ซิ่
