ราวกับปีศาจสาวที่ยั่วยวน รัดไปรอบร่างฉินเฉา กำลังกลืนกินวิญญาณของเขาสติของฉินเฉาเริ่มเบลอเพราะความเจ็บปวด เขาไม่สามารถทนแรงกดของฝ่ามือยักษ์ที่กดลงมาได้อีกต่อไป และทันใดนั้นก็ถูกผลักลงไปบนพื้น“ฉินเฉา!” หลี่กลัวจนเหงื่อแตกโชก เขายืนอยู่ห่างออกไป ไม่สามารถเข้าไปใกล้ได้เพราะความดุร้ายของไฟสีเขียว“ฮ่าๆ ๆ!” ราชาหลัวซาหวู่ซิ่นหัวเราะลั่น “อรหันต์ปีศาจอะไรกัน ก็แค่คนธรรมดา!”“อ๊ากก!” ร่างของหลัวเต๋อลงมาจากชั้นเมฆสีดำ ตรงหน้าเขายืนไว้ด้วยรูปปั้นอรหันต์สีทอง ซึ่งเปล่งรัศมีพุทธะออกมา“เจ้าโง่นี่ ท้าทายผู้ปกครองเมืองเต็มสุขจริงๆ!” หลัวเต๋อตะโกน“โคตรแม่แกเถอะ หมดคำจะพูด!”แต่หลังจากนั้น อารมณ์ของเขาเปลี่ยน กลายเป็นยิ่งถูกใจ“ถึงยังไง นี่ก็เป็นผลผลิตของคนจากเส้นทางปีศาจของข้าจริงๆ!ใช่แล้ว ไม่ว่าศัตรูตรงหน้าจะแข็งแกร่งขนาดไหน พวกมันทั้งหมดเป็นได้แค่เสือกระดาษ! ฉินเฉา เจ้าสืบทอดเจตจำนงแห่งข้า เพื่อกลายเป็นเทพปีศาจ ในโลกนี้ เจ้าแข็งแกร่งที่สุด!”เมื่อเสร็จสิ้นพร้อมกับเสียงหัวเราะที่ดังก้อง เขาก็กลายเป็นควันสีดำ และทันใดนั้นก็หายไปจากโลกใบเล็กๆ ใบนี้และอรหันต์ที่ฝั่งตรงข้ามกับเขา ก็เปล่งชื่อพุทธะออกมาเสียงดังคำหนึ่ง และจากนั้นก็ค่อยๆ หายไปขณะเดียวกัน รอยสักปีศาจบนร่างฉินเฉาทันใดนั้นก็ส่องแสง ในจังหวะเดียวกัน เขาก็เปิดตา แสงอ่อนๆ สีทองเป็นประกายวาบ พร้อมด้วยแสงสีดำ แปลกจริงๆคำรามด้วยความโกรธ ภายใต้สายตาตก
