ต่อหน้าฉันซะ เลียนิ้วเท้าฉัน และจากนั้น ปู่โม่คนนี้จะไว้ชีวิตแกสำหรับวันนี้!”ฟางโม่ส่ายร่างที่มีแต่ไขมันของเขา และจากนั้นก็ยื่นเท้าขวาออกมา เขาไม่รู้ว่านานแค่ไหนแล้วที่เขาไม่ได้ล้างเท้า เมื่อกลิ่นกระจายออกไป มันทำให้คนอื่นรู้สึกคลื่นไส้“โทษที” ฉินเฉายื่นมือออกไป ทันใดนั้น บุหรี่ในมือของฟางโม่ก็ลอยเข้ามาในมือเขาจากนั้น ฉินเฉาก็เอาบุหรี่ออกมาและคาบมันไว้ในปากอย่างชำนาญ และจุดไฟแช็กด้วยความคิดของเขา“อะไรน่ะ?” เจ้าอ้วนสะดุ้ง เขามองไปที่มือที่ว่างเปล่าของเขา และตะลึงไปชั่วขณะ“ผู้มีพลัง!” ผู้คนที่ดูอยู่สะท้าน ท่าทางที่ฟางโม่มองไปที่ฉินเฉาต่างไปนิดหน่อย “เป็นราชาผีเหมือนกันนี่ ดี ดี กล้ามเนื้อในร่างฉัน ปู่โม่คนนี้ไม่ได้ขยับมานานแล้ว ตอนนี้ฉันจะทำให้แกเข้าใจ ต่อหน้าฉัน ปู่โม่ราชาผีไม่มีอะไรให้ภูมิใจ!”หลังจากที่พูดอย่างนั้น ฟางโม่ ทันใดนั้นก็ยิ้มอย่างชั่วร้าย ยื่นมืออ้วนๆ ของเขาออกไปทางฉินเฉาอากาศแกว่งไปมาอย่างเห็นได้ชัด ช่องว่างรอบๆ ฉินเฉาเหมือนถูกแช่แข็ง ล็อกร่างเขาแน่นไฟแช็กยังไม่ถูกฉินเฉาวางลง เขายืนอยู่ที่นั่นไม่ขยับ แทบจะเหมือนหุ่นขี้ผึ้งฉินเฉาขมวดคิ้ว เขารู้สึกว่า นี่ก็คือความสามารถของราชาผี ดูเหมือนว่า ในเมืองเต็มสุขนี้ ราชาผีจะไม่ใช่แค่ราชาหลัวซาคนเดียวซะแล้วแต่ราชาผีก็ไม่สามารถเทียบได้กับผู้ฝึกตนเส้นทางปีศาจฉินเฉาแสยะยิ้ม ไม่แสดงอาการอะไรไม่ว่าจะแตกตื่นหรือตกใจ เขายืนอยู่กับที่ แล
