“รายงานครับ ฉิน…” หลี่จะตอบ แต่ฉินเฉาทันใดนั้นก็โบกมือ และจากนั้นก็พูดว่า“ฉันมาที่นี่ จริงๆ แล้วมีเรื่องที่ต้องรบกวนตุลาการลู่สักหน่อย”“ท่านแขกผู้มีเกียรติ โปรดพูด” เทียบกับเมื่อกี้ อารมณ์ของเขาแตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง อย่างไรก็ตาม รอยยิ้มของเขาก็ยังน่าเกลียด จนเหมือนจะกลับไปเป็นใบหน้าโกรธของเขาเมื่อกี้“ฉันมีปัญหาสองเรื่อง เรื่องแรก ฉันมาหาคนคนหนึ่ง วิญญาณเร่ร่อนที่เพิ่งมาที่ยมโลกนี้”“ท่านแขกผู้มีเกียรติโปรดบอกชื่อ และวันเกิด” ตุลาการลู่เปิดหนังสือชีวิตและความตาย รอให้ฉินเฉาพูดต่อ“ฉันรู้แค่ชื่อของเธอคือ เหลียวชาชา….” ฉินเฉาส่ายหัว “แต่ฉันไม่รู้วันเกิดเธอจริงๆ”“ไม่เป็นไรครับ” ตุลาการลู่ยิ้มน่าเกลียด และพูดว่า “บอกเมืองที่เธออาศัยอยู่ และเธอตายเมื่อไหร่?”“เมืองตงชวน!” ฉินเฉารู้เรื่องนี้ “เวลาตายก็ วันนี้ตอนเย็น 5 โมง20”“ข้าจะดูให้” ตุลาการลู่ค้นหาในหนังสือชีวิตและความตาย หนังสือเล่มนี้อย่างหนา และเหมือนจะไม่มีหน้าสุดท้ายมือของตุลาการลู่เร็วมาก ฉินเฉารู้สึกราวกับว่ากำลังยืนอยู่หน้าเจ้าหน้าที่ธนาคาร มืออาชีพด้านการนับเงินที่มีความเร็วในการนับเงินเร็วกว่าเครื่องจักรไม่นาน ตุลาการลู่ก็หาพบ“อยู่นี่! ข้าเจอแล้ว!” ตุลาการลู่พูด หยิบแว่นเล็กๆ บนโต๊ะของเขาวางลงบนจมูก จ้องไปที่หน้านั้นด้วยสองตา และพูดว่า“ท่านแขกผู้มีเกียรติ เพราะว่าคนคนนี้ ตายด้วยความอยุติธรรมยิ่งกว่านั้น หนังสือชีวิตและความตายก
