เพื่อนท่านแขกผู้มีเกียรติ และเรื่องที่สองคืออะไรท่านแขกผู้มีเกียรติ?”“อีกเรื่อง ด้วยพลังของตุลาการลู่ คงง่ายราวกับยกนิ้ว”ฉินเฉายิ้ม ชี้ไปที่เบบี้ โลลิน้อยในมือเขา และพูดกับตุลาการลู่ “ฉันอยากจะพาโลลิน้อยนี่ กลับไปที่โลก”“นี่…” ตุลาการลู่ลังเล “ที่จริงแล้ว นี่ไม่ได้ยากอะไร…เมื่อแขกผู้มีเกียรติร้องขอ พนักงานคนนี้จะจัดการให้ แต่พนักงานคนนี้ต้องตรวจเช็คหนังสือชีวิตและความตาย เพื่อตัดสินใจก่อน ฉะนั้น แขกผู้มีเกียรติ โปรดบอกชื่อ และวันเกิดของเธอ”“เบบี้ หนูชื่ออะไร?” ฉินเฉารีบบีบจมูกโลลิน้อยและถาม“หนูชื่อเบบี้ แม่และพ่อเรียกหนูอย่างนั้น” โลลิน้อยเอียงหัวกะพริบตาอย่างน่ารักฉินเฉาเริ่มกังวล “พี่หมายถึงชื่อของหนู ชื่อที่เพื่อนร่วมชั้นหนูเรียกน่ะ”“เบบี้ยังไม่ได้เรียนอนุบาล เบบี้อายุ 6 ขวบปีนี้ และอาศัยอยู่กับคุณย่า คุณย่าเรียกหนูว่าเบบี้!”โลลิน้อยดูดนิ้วของเธอ พูดอย่างจริงจังทุกคนที่นั่นเหงื่อตก ดูเหมือนสาวน้อยนางนี้จะไม่รู้ชื่อของเธอ“งั้น เบบี้ จำวันเกิดตัวเองได้มั้ย?”“แม่บอกว่า เบบี้เกิดวันคริสต์มาส เป็นของขวัญจากซานตาคลอสที่มอบให้แม่!”โลลิน้อยเอียงหัวเพื่อคิดสักครู่ และจากนั้นก็พูด“คริสต์มาส คริสต์มาส!” ฉินเฉารีบพูด และมองไปที่ตุลาการลู่“เอิ่ม ใช่ ที่นี่มีปฏิทินแบบคริสต์ใช่มั้ย?”“โอ้ ปฏิทินแบบคริสต์ นี่ก็จะยากหน่อย…” ตุลาการลู่ตบหัวตัวเองเบาๆ และวางหนังสือชีวิตและความตายอย่างช่วยไม่ได้ แต่
