มาและพูดด้วยความอาย“ไม่เป็นไร…” ฉินเฉาอุ้มโลลิน้อย “เบบี้ก็มาด้วยกัน เราไปที่เมืองเต็มสุขในตำนานกัน”ฉินเฉาพูด ทันใดนั้นก็หันไปรอบๆ ถามหลี่ที่ตัวสั่นอยู่ใกล้ๆ“หน้าตาย บอกฉันหน่อย เมืองเต็มสุขมันมีอะไรที่ทำให้นายกลัว”“เอาจริงๆ ข้าไม่อยากจะพูดถึงสถานที่ที่น่ากลัวอย่างนั้น….”น˺าเสียงของหลี่ลึกๆ ผสมไปด้วยความหวาดกลัว แม้ว่าเขาจะปิดมันไว้ด้วยความเย็นชา แต่เขาก็ไม่สามารถปิดความกลัวที่ฝังลึกอยู่ในวิญญาณของเขาได้“ที่จริงแล้ว เมืองเต็มสุขก็ไม่ได้แย่ แต่ว่ามันถูกปกครองโดยราชาผี….”“ราชาผี?” ฉินเฉาจำได้ว่าเขาเคยกำจัดราชาผีมาก่อน “เจ้านี่ไม่เห็นจะแกร่งเท่าไหร่ ทำไมนายถึงกลัว?”“แฮ่ม…ราชาผีก็มีระดับของมัน…”หลี่ยิ้มอย่างเสียใจ “ยิ่งกว่านั้น ราชาผีหลัวซานี้…แม้แต่ตุลาการลู่ก็ยังไร้พลังที่จะต่อต้านเขา”“โอ้ มีแบบนี้ด้วย?” ฉินเฉาขมวดคิ้ว “ถ้าเป็นอย่างนั้น ฉันกลัวว่าจะเป็นปัญหา”“พี่ชาย เบบี้จะไปกับพี่” หลี่เสี่ยวอ้ายกอดฉินเฉา และพูดด้วยน˺าเสียงเด็กๆ “ไม่อย่างนั้น เบบี้จะกลัว”“ไม่ต้องห่วง พี่ชายจะปกป้องหนูเอง” ฉินเฉาหัวใจสั่น ทันใดนั้นก็สงบลง คิดว่า ‘ต่อให้เป็นราชาผีหลัวซา แล้วยังไง? ใครก็ตามที่มายุ่งกับคนที่ฉันดูแล มันก็ต้องชดใช้ด้วยชีวิต!’
