ออกมาอย่างแตกตื่น “ถ้ามันยังฉายแสงมาถูกฉัน ฉันต้องตายแน่ๆ!”ฉินเฉาก็สังเกตเห็น รีบควบคุมวิญญาณของเขา และเก็บรัศมีพุทธไว้ ไม่นาน เขาก็กลับมาเป็นร่างมนุษย์ธรรมดา หลี่ในที่สุดก็รู้สึกโล่งอกและออกมาจากที่ซ่อน“โอ้ ท่านพญายมราช…” หลี่เช็ดเหงื่อเย็นๆ บนหน้าผากของเขา“นาย นายฝึกทั้งพุทธและปีศาจจริงๆ! ยิ่งกว่านั้น พลังพุทธของนายยังทรงพลังขนาดนั้น แทบจะเอาชีวิตฉันไป”“โทษที…” ฉินเฉาลูบจมูกอย่างอายๆ “ฉันไม่รู้”“ฉินเฉา…” เวลานี้ หยูลู่ได้เดินเข้ามา เข้ามาสัมผัสฉินเฉาที่กำลังยืนอยู่อย่างอ่อนโยนด้วยนิ้วของเธอ แต่พบว่านิ้วของเธอไม่สามารถสัมผัสอะไรได้ นอกจากอากาศที่ว่างเปล่า“ไม่ต้องพยายามหรอก” หลี่พูด “นี่คือวิญญาณของฉินเฉา ไม่ใช่ร่างของเขา เธอสัมผัสเขาไม่ได้ นอกเสียจากว่าเธอจะตาย”“อ๊า…” หยูลู่สะดุ้ง กระโดดถอยหลังไปหลายก้าวราวกับหนีโรคระบาดฉินเฉาที่มีท่าทางช่วยไม่ได้ ยักไหล่ “ตอนนี้เราจะไปไหนกัน?”“เดี๋ยวก็รู้” พอเสียงของหลี่ตกลง ในห้องทันใดนั้นก็เต็มไปด้วยเสียงสะท้อนของบทสวด แสงสีทองอาบไปทั่วห้องเสียงบทสวดนี้ชัดเจนอย่างยิ่ง ชำระล้างความคิดชั่วร้ายของผู้คนได้ ร่างกายและจิตใจของฉินเฉาเริ่มผ่อนคลายทีละน้อย ปัญหาและความโศกเศร้าทั้งหมด ในตอนนี้ ได้ลืมไปหมดแล้วเหนือห้องปรากฏกลุ่มเมฆขนาดใหญ่ บนกลุ่มเมฆนั้น เหมือนจะมีพระอรหันต์หลายรูปนั่งอยู่บนฐานดอกบัว พวกท่านมาจากสรวงสวรรค์ตะวันตกเพื่อพิทักษ์ฉินเฉาจากไป“ไม
