“ล้อเล่น ใช่มั้ย…” ฉินเฉาหน้าเสีย เขารู้สึกว่าถ้าเขากินซุปนี่เข้าไปเขาจะออกจากเส้นทางปีศาจ ไปสู่ เส้นทางภูตผีซุปที่วางตรงหน้าฉินเฉานี้ กำลังผุดฟองอากาศออกมา“เรื่องนี้ขอผ่าน ตกลงนะ…” ฉินเฉารวบรวมความกล้า เขาอยากจะสู้กับเคอร์รี่ แดรกคูล่า อีกครั้งมากกว่า“ไม่!” หญิงสาวพูดออกมาพร้อมกัน ทำให้ฉินเฉาตะลึง“เวร ทำไมพวกเธอรวมกลุ่มกันแล้ว…” ฉินเฉาตกอยู่ภายใต้แรงกดดันที่โหดร้าย และได้แต่ก้มหัวยอมแพ้ ฉะนั้น เขาถือชามและปลอบตัวเองเหมือนกับพระเอกที่กำลังจะตายเขาหวังว่าพระสูตรหัวใจเพชรจะกลั่นไม่ใช่แค่กล้ามเนื้อและกระดูก แต่เป็นเครื่องในของเขาด้วย….ฉินเฉาพูดกับตัวเองเงียบๆ หนึ่งประโยค สายตาของทุกคนพากันจับจ้องชามที่ค่อยๆ เข้าไปใกล้ๆ ปากของเขาเพียงแค่ฉินเฉากำลังจะกินซุป พ่อบ้านอาฟู่จู่ๆ ก็เดินเข้ามาในห้องอาหารและพูดกับเหลียวชาชา“คุณหนู นายน้อยจากตระกูลจง จงเหลียงกัวมา”“คนจากตระกูลจงมาที่นี่?” ใช้โอกาสจากสถานการณ์นี้ ฉินเฉาตาเป็นประกาย และรีบวางชามลง นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกว่าคนจากตระกูลจงน่ารักเมื่อเห็นฉินเฉาใช้โอกาสนี้วางชามลง เหลียวชาชาก็ไม่กดดันเขาอีก ความโกรธของเธอย้ายไปที่จุดอื่นแล้ว“จงเหลียงกัว! เจ้าเดรัจฉานนั่นมาทำอะไรที่นี่!” เหลียวชาชาด่าออกมา “เมื่อตอนกลางวัน เขาส่งคนมาจับฉัน! ลุงฟู่ ให้บอดี้การ์ดไล่เขาไป!”“รอก่อน!” หยูลู่โบกมือ หยุดเหลียวชาชา “ลุงฟู่ เขาพาคนมาเท่าไหร่?”“มากันสองคน” พ่
