ตัวเลขล่ะก็ นายอาจจะสนใจก็ได้นะ ทุกคนมีราคา และนายก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น”“จริงเหรอ” ฉินเฉาพ่นควันออกมาเป็นวง “ฉันโลภมากนะ และชอบเงินมากด้วย สำหรับชายที่ไม่มีปัญญาซื้อบ้านอย่างฉัน นายต้องคิดไม่ถึงแน่ ว่าฉันต้องการเงินมากแค่ไหน”“ฉันเข้าใจ” จงเหลียงกัวคนนั้นยิ้มอย่างมั่นใจ ราวกับว่าทุกสิ่งอยู่ในการควบคุมของเขา “รับเช็คนี่ไป และนายสามารถหาที่อยู่เพื่อที่จะใช้ชีวิตอย่างเกียจคร้านไปได้ตลอดชีวิต นายมีสองทางเลือก หนึ่งรับเงินนี่ไปและหายไปซะ หรือสอง ฉันจะทำให้นายหายไป ยังไงก็ตาม ฉันไม่มีทางเลือกอื่น แต่ให้เงินนี่กับนาย โชคดี นายเป็นคนฉลาด เพราะพรุ่งนี้นายจะไม่ได้รับข้อเสนอนี้ในวันพรุ่งนี้”“แล้วถ้าฉันไม่เลือกข้อแรกล่ะ” ฉินเฉาพูด พร้อมกับยื่นมือออกไปและดีดก้นบุหรี่ทิ้งบุหรี่ลอยเป็นโค้งในอากาศและตกลงไปบนเช็คอย่างแม่นยำ ทิ้งไว้แต่หลุมดำขนาดใหญ่ไม่ว่าจะมีเลข 0 เขียนไว้บนนั้นมากขนาดไหนมันก็กลายเป็นไร้ค่าไป“ดูเหมือนว่าชีวิตนายใกล้จะจบแล้วล่ะนะ” จงเหลียงกัวพูดอย่างเย็นชา ตาเขาหรี่ลง เผยให้เห็นแววตาที่น่ากลัว
