กร่งของฉินเฉาแม้แต่หลี่เจ๋ออันก็ยังมองมาที่ฉินเฉาด้วยสายตาหวาดกลัวชายคนนี้เหมือนกับเทพปีศาจ เขาไม่กล้าไปยุ่งกับอีกฝ่ายอีกแล้วเขากลัวว่าถ้าชายคนนี้โกรธ แค่ตบธรรมดา เขาคงถูกจัดการจนตายได้“แน่นอน ฉันได้ชิมซุปที่เขาทำมาแล้ว!” เหลียวชาชาโบกมือของเธอ “คำหนึ่ง”ฉินเฉาพูดไม่ออก เขาไม่อยากจะเชื่อยัยเด็กนี่เลย ใครคือคนที่เขาต้องเข้าไปช่วยแทบเป็นแทบตาย แต่เมื่อเธอปลอดภัย เธอก็เริ่มยั่วยุเขา“เชื่อมั้ย ฉันสามารถส่งเธอกลับไปให้อาชญากรพวกนั้นได้นะ!”ฉินเฉาจ้องเธอเขม็ง และพูดอย่างโกรธๆ ว่า “พวกนั้นพูดว่าจะข่มขืนและฆ่าเธอ! และจากนั้นก็จะข่มขืนและฆ่าอีกครั้ง!”“ฮึ! ทำไมนายไม่ลองล่ะ! มาสิ ทำสิ!” สาวน้อยยืดอกและเดินวางมาดเข้ามา สายตาของเธอยังคงตกอยู่ที่อู๋ซิ่น นานแล้ว แต่แม่วัวสาวนี่กลับใช้โอกาสนี้อยู่ในอ้อมแขนของฉินเฉาต่อ“ด้วยหน้าอกเล็กๆ และอารมณ์ดุร้ายของเธอ พวกอาชญากรจะไปสนใจเธอได้ยังไง” ฉินเฉารีบปล่อยหมัดเด็ด ทำลายล้างพลังการต่อสู้ของเหลียวชาชา“นาย นาย!” เธอกระทืบเท้าด้วยความโกรธ “ไป ไปทำซุป!”“ฉันจะไปช่วยเตรียมซุป” อู๋ซิ่นในที่สุดก็เงยหน้าขึ้น หน้าแดง และพูดว่า “ฉันก็ทำอาหารเป็น”“ดี….” หยูลู่ไม่ได้ปฏิเสธคำขอนี้ “ตามมาเลย แล้วก็คนอื่นไปรอที่ห้องอาหารก่อนนะ ลุงฟู่!”หยูลู่ปรบมือของเธอ พ่อบ้านวัยกลางคนทันใดนั้นก็เข้ามา และพยักหน้าให้หยูลู่“คุณหยู”“พาเด็กๆ พวกนี้ไปห้องทานอาหาร เราจะไปทำอาหารในห้องครัว”“คร
