นเฉาทันใดนั้นก็ยิ้ม นี่ทำให้พี่กางกลัว และหวาดหวั่น “แต่แกลืมไปสิ่งหนึ่ง”ยังไม่ทันสิ้นเสียง ร่างของฉินเฉาจู่ๆ ก็อันตรธานหายไปจากพื้นโลกพี่กางตื่นกลัว เขาค้างไปชั่วขณะ และทันใดนั้นก็จำได้บางสิ่ง ด้วยความตระหนก เขาพยายามลั่นไกแต่ว่าสายไปแล้ว ปืนในมือเขา ราวกับถูกดึง มันลอยออกจากมือของเขาออกไปนอกรถจากนั้น ประตูก็หลุดออกไปจากรถ และถูกเขวี้ยงไปด้านข้างพร้อมเสียงดังร่างดำๆ ทันใดนั้นก็โผล่ออกมาจากอากาศ ยืนอยู่ตรงหน้าพี่กางและยิ้มเยาะเขา“แก แก…” เหงื่อพี่กางเปียกชุ่ม แต่การเคลื่อนไหวของเขาเร็วมากทันใดนั้นก็กุมคอเหลียวชาชาไว้ “อย่าเข้ามา ไม่อย่างนั้น ฉันจะหักคอเธอ!”“ฮึ่ม!” ฉินเฉาพยักหน้าอย่างเย็นชา และโบกแขนขวาของเขา ใช้พลังเทเลคิเนซิสพี่กางทันใดนั้นก็รู้สึกว่าร่างของเขาถูกลากลอยออกไปจากรถ ตกลงบนพื้น และไถลไปหลายเมตรหน้าของพี่กางบิดเบี้ยวไปด้วยความเจ็บปวด ผิวหนังของเขาถลอกปอกเปิก และเต็มไปด้วยเลือดรถคันสุดท้ายหยุดลง และชายชุดดำ 4 – 5 คน ก็กระโดดออกมาแต่ละคนต่างถือปืนเล็งมาที่ฉินเฉาอย่างกังวลปกติแล้วพวกเขาโคตรรู้สึกมั่นใจกับของที่อยู่ในมือพวกเขา แต่ตอนนี้ ตั้งแต่ที่บอดี้การ์ดคนนั้นปรากฏตัวขึ้น และทำลายความมั่นใจของพวกเขา มันไม่มีอะไรเหลืออยู่เลย“แกมันปีศาจ…” คางพี่กางแตก ดังนั้นคำพูดของเขาเลยไม่ชัดเท่าไหร่“ใช่ ฉันก็เป็นแบบที่คนอื่นเรียกนั่นแหละ” ฉินเฉาพยักหน้ารับอย่างมีความสุข“เจ้าปีศาจ! ฉัน
