ตาของเขาคลุมเครือ“สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือ เขาไม่กลัวลูกปืน!” น้องเล็กพูด พลางสั่นเล็กน้อย “เมื่อผมนึกถึงมันทีไร ผมก็กลัวขึ้นมาทุกที….พี่กาง นี่เป็นครั้งแรกที่ผมคิดว่าปืนไม่สู้ไม้ติดไฟ!”“หลังจากจัดการกับเหลียวชาชา เราจะหาวิธีฆ่าเจ้าหนูนั่น” พี่กางพ่นควันออกมาอีกครั้ง “ไม่อย่างนั้น เจ้านั่นต้องเป็นศัตรูกับจงกรุ๊ปของเราแน่นอน มันเป็นคนที่จัดการยาก เราแค่ต้องกำจัดมันพ้นหลังจากผ่านมาหลายไฟแดง”เมื่อพี่กางกำลังจะพูดขึ้นอีก จู่ๆ ก็มีเงาตกลงมาจากฟ้า ตกลงมาตรงกระโปรงหน้าของรถนิสสันพวกเขาได้ยินแต่เสียงดังปัง! และด้านหน้าของนิสสันจู่ๆ ก็ยุบ รถที่นำหน้าคันนี้ อยู่ๆ ก็หยุด เหมือนกับถูกตะปูตอกลงกับพื้น ด้านหลังของรถยกขึ้น ทิ้งให้ล้อหลังหมุนติ้วอยู่ในอากาศ“บัดซบ นั่นอะไรวะ!” พี่กางตะโกนออกมา เพราะรถนำหน้าถูกปักลงอย่างนั้น รถของเขาแทบชนท้าย โชคดีที่คนขับเหยียบเบรกทัน เลยหยุดอยู่ข้างถนน และหลุดจากการปะทะได้ในตอนนี้เอง เงาที่ตอกรถคันหน้าก็ออกมา เขาพับแขนเสื้อโค้ตของเขา และเดินมาทางรถของพี่กางอย่างช้าๆ พร้อมสูบบุหรี่อย่างเกียจคร้าน“ทำไมเป็นมันอีกแล้ว!” พี่กางแทบทรุด คนที่กำลังเดินมาหาเขาอย่างช้าๆ ไม่คาดว่าจะเป็นบอดี้การ์ดที่รังควานพวกเขาวันนี้หรือชายคนนี้จะเป็นพระเจ้าจริงๆ! เหมือนว่าเขาจะตกลงมาจากที่ที่สูงมาก และชนเข้ากับพาหนะ แต่ยังคงปลอดภัยสบายตัว!“เฮ้ เราพบกันอีกแล้วนะ” มือของฉินเฉาที่ล้วงกระเป๋าโค
