ออกไป พร้อมกับเสียงกริ๊ก เซฟตี้บาร์ก็ถูกเขาผลักขึ้นไปข้างบนในเวลานี้ ฉินเฉายังนั่งอยู่ในที่นั่งที่สูงจากพื้น 50 เมตร โดยไม่มีตัวช่วยเรื่องความปลอดภัยเลย“พระเจ้า! นาย นายบ้าไปแล้วเหรอ!” ไม่ใช่แค่หยูลู่ คนข้างๆ ก็กลัวเหมือนกันฉินเฉาไม่ตอบ เขากระโดดขึ้นไป และยืนอยู่บนที่นั่ง ยืนอยู่ที่จุดที่สูงที่สุดเมื่อเห็นฉินเฉายืนขึ้น คนอื่นๆ เริ่มสั่น ราวกับว่าคนที่ยืนอยู่ไม่ใช่ฉินเฉาแต่เป็นพวกเขา“ฉินเฉา อย่าบ้าน่า! นั่งลง!” หัวใจของอู๋ซิ่นแทบกระโดดออกมาเธอกุมหน้าอกเธอไว้ และร้องออกมานักเรียนทุกคนต่างพากันตะโกนใส่เขา บอกให้เขานั่งลง พวกเขาคิดจริงๆ ว่าฉินเฉาบ้าไปแล้ว มีแค่หลี่เจ๋ออันที่ทำตาโตเป็นประกายสบถในใจว่า ‘ไอ้เวร รีบๆ ตายไปเลย รีบโดดลงไป!’ปีนขึ้นไปที่เครื่องเล่นนี้ และหยุดบนจุดที่สูงที่สุด ฉินเฉาเรียกโซ่จับวิญญาณออกมาจากแหวน เขาหายใจเข้าลึกๆ และเหวี่ยงโซ่ไปที่ตำแหน่งของเสาที่สูงที่สุดพร้อมเสียง ป๊อป ดังมาให้ได้ยิน โซ่ก็อยู่ใต้การควบคุมของฉินเฉาอย่างเต็มตัว ราวกับแขนของเขา ซึ่งพันรอบเสานั้นไว้อย่างแน่นหนาในเวลานี้ ทันใดนั้นโซ่ก็สั่น เครื่องจักรใต้ร่างฉินเฉา พร้อมเสียงดังทันใดนั้นก็เริ่มตกลงด้วยความเร็วสูง“อ๊า!” กลุ่มคนร้องออกมาอย่างแตกตื่น มีแค่หยูลู่ที่รู้ถึงความกลัวที่แท้จริง คนอื่นๆ ไม่รู้ว่าเครื่องเล่นนี้ถูกวางยาไว้แล้ว และพวกเขากำลังจะไปนรกเพราะโซ่ขังวิญญาณของเขา ฉินเฉายังอยู่ จู่ๆ โซ่ข
