ฉันไม่สนใจจะเป็นพ่อน˺าตาลหวานของพนักงานต้อนรับสายการบิน” ฉินเฉาจู่ๆ ก็หันกลับมาและพูดอย่างจริงจัง “ฉันสนใจที่จะเก็บสาวมัธยมมากกว่า ชาชาน้อย จะเป็นไรมั้ยถ้าฉันขอเก็บเธอ?”“ไปตายซะ!” เหลียวชาชาโมโห “นายไม่มีปัญญาหรอก!”“โอ้ จริงเหรอ?” ฉินเฉาย่อเอวลง จับไหล่เหลียวชาชา และพูดตรงหน้าเธอ “งั้นบอกฉัน เธอต้องการเงินเท่าไหร่ ฉันถึงจะเก็บเธอได้?”“อย่างน้อย…” หน้าของสาวน้อยใกล้กับฉินเฉาอย่างมาก ทำให้ค่อนข้างหายใจลำบาก พร้อมกับหน้าแดง เธอกระซิบว่า “อย่างน้อยพันล้าน….”สาวน้อยคิดในใจว่า ‘ถ้านายอยากจะแต่งกับฉันจริงๆละก็ นายไม่จำเป็นต้องจ่าย ฉันมีเงิน และฉันจะสนับสนุนนายเอง…ตราบเท่าที่นายดูแล และปกป้องฉัน…’“พอ!” ใครจะรู้ฉินเฉายอดนักรัก จู่ๆ ก็ยืนขึ้นและยกยิ้ม “พันล้านใครจะไปอยากได้เธอ ผู้หญิงหน้าอกเล็ก แถมยังอารมณ์ร้ายอีก! ถ้าฉันมีเงิน ฉันไปเอาอู๋ซิ่นดีกว่า! ดูสิ อู๋ซิ่นทั้งอ่อนหวาน น่ารัก แถมรูปร่างดีอีกต่างหาก ชิชิ…”“ฉินเฉานายไปตายซะ!” เหลียวชาชายกมือที่กำลังถือน˺าผลไม้อยู่และขว้างมันใส่ฉินเฉาทั้งสองคนเริ่มทะเลาะกันอีกแล้ว ทำให้คนรอบๆ รีบเข้าไปแยก“เอาล่ะ เอาล่ะ หยุดได้แล้ว ฉินเฉานายผ่าน” หลิวหยานขมวดคิ้วและพูด “เกมของเราวันนี้ยังไม่จบ เราจะไปเล่นเครื่องเล่นสุดท้าย และสิ่งนี้เป็นสิ่งที่หวาดเสียวที่สุด!”“อะไรเหรอ?” ความสนใจของทุกคนถูกหลิวหยานดึงดูดไปหัวหน้าห้องคนนี้มีความสามารถด้านการจัดการจริงๆ“เจ
