ธอด้วย แม้ว่าเธอจะดูเหมือนกล้า แต่หลังจากเข้าใกล้เครื่องเล่น แทบทุกคนหน้ากลายเป็นขาวซีด“ผ่อนคลายไว้ ฉันเคยนั่งมาแล้วครั้งหนึ่ง และมันน่าตื่นเต้นจริงๆแต่ไม่น่ากลัว!” หลิวหยานปิดปากยิ้ม และจากนั้นก็พูด นักเรียนที่อยู่ใกล้ๆ เธอ ทุกคนต่างเหล่สายตามาทางเธอ ส่งสายตาดูถูกไปที่เธออย่างจริงใจด้วยตั๋วของสวนสนุก พวกเขาสามารถเล่นยักษ์ตกตึกนี้ได้ แม้ว่าเครื่องเล่นนี้จะน่ากลัว แต่ก็ยังมีคนมาต่อคิวเล่นจำนวนมาก ที่ที่ตรวจตั๋ว พนักงานดูแลทางเข้าทันใดนั้นก็หยุดเหลียวชาชา“เด็กห้ามเข้า”“ใคร! ใครเป็นเด็กกัน!” เหลียวชาชาโกรธ “ฉันอายุ 17 แล้ว! เป็นนักเรียนมัธยม!”“ก็ยังไม่ได้อยู่ดี!” พนักงานส่ายหัว“ทำไม!?” สาวน้อยส่ายมืออย่างมีพลัง โกรธที่ตัวเธอถูกคนอื่นดูถูกพนักงานไม่พูดอะไร แต่เดินไปที่แท่นใกล้ๆ ทุกคนมองที่ที่วัดส่วนสูง มีเส้นแดงๆ ขีดอยู่ที่ 155 เซน คนที่สูงไม่ถึงเส้นแดงนี้ ไม่อนุญาตให้เข้าเหลียวชาชาตัวหด ความสูงของเธอเตี้ยกว่าเส้นแดงหน่อยเดียวเอง“อ๊า! ไม่ยุติธรรม!” สาวน้อยกังวล “นี่มันเหยียดความสูงชัดๆ!”พนักงานไม่สนใจเธอ และเริ่มตรวจตั๋วให้คนถัดไป“เอาล่ะ ชาชาน้อยรออยู่ตรงนี้นะ” ฉินเฉายิ้ม “เอาเป็นว่าเธอแพ้การแข่งนี้นะ!”“ไม่ยุติธรรม!” เหลียวชาชาตะโกน“ใครบอกให้เธอโตช้า!” ฉินเฉาหัวเราะ “รออยู่ที่นี่ และเป็นเด็กดีล่ะ เราจะมาตัดสินกันว่าใครจะเป็นผู้ชนะ และจากนั้นจะกลับมาหาเธอหึหึ….”ให้เหลียวชาชามองพวกเขา ไม
