ช่เพราะอันธพาลพวกนั้นเข้ามายุ่งแม้ว่าเราจะไม่ใช่ที่หนึ่ง เราก็จะไม่ใช่ที่สุดท้าย’ พนันก็คือพนัน และ ฉินเฉายังยอมรับความพ่ายแพ้ครั้งนี้ด้วย“หยูลู่ และ อู๋ซิ่น!” กลุ่มคนจู่ๆ ก็ร้องออกมา“พวกเธอสองคนเหรอ?” ฉินเฉามองไปที่สองสาวสวย เหลียวชาชาก็หยุดดิ้น มองไปที่หยูลู่อย่างขอความช่วยเหลือ เห็นชัดๆ ว่าสาวน้อยนางนี้อยากให้หยูลู่สงสารเธอ“พี่ลู่ลู่…ฉันรู้ว่าพี่รักฉัน…” สาวน้อยเริ่มทำตัวน่าสงสาร “พี่เป็นคนเดียวที่รักฉัน…”ตอนแรกหยูลู่ตั้งใจจะจัดการกับฉินเฉาก่อนอู๋ซิ่น แต่เมื่อเห็นเหลียวชาชาแบบนี้ เธอเริ่มลังเล สุดท้าย เธอก็ใจอ่อน“ดีมาก ตามกฎของเกม ฉันอยากจะใช้เงื่อนไขกับเหลียวชาชา”“งั้น ฉันก็ต้องฉินเฉา!” อู๋ซิ่นพูดขึ้น ท่าทางตื่นเต้นมากหยูลู่ถอนใจด้วยความผิดหวัง พูดว่า “ฉันต้องการให้เหลียวชาชาทำการบ้านอย่างจริงจัง และไม่เล่นเกมวันนี้”“เอ๋?” ทันใดนั้นเหลียวชาชาก็ยื่นหน้าออกไป บุ้ยปากด้วยความเศร้าใจ “ทำไมฉันต้อง….”“ต่อไป ต่อไป ตาฉัน!” อู๋ซิ่นมองมาที่ฉินเฉาด้วยท่าทางยินดี ตากลมโตของเธอกลอกไปมา“เอ่อ…ก่อนจะเริ่ม ฉันเล่นหนังสดไม่เป็นนะ” ฉินเฉาไอออกมา ทำให้อู๋ซิ่นหน้าแดง“ใครอยากให้นายเล่นหนังสดกัน!” อู๋ซิ่นตะโกนออกไปอย่างมีเสน่ห์ด้วยความโกรธ “ฉันได้ความคิดเจิดๆ ละ ฮิฮิ ไม่ใช่ว่านายแกล้งฉันเมื่อกี้หรอกเหรอ? ตอนนี้ ถึงตาฉันแล้ว”อู๋ซิ่นพูด ตามมาด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่แขวนอยู่บนปาก ความรู้สึกไม่ดีบางอย่างเ
