กพี่ซู่เรียกไปตักเตือนด้วย! ฮึ ทำให้ฉันอารมณ์เสียไปเป็นอาทิตย์!”“โอ้ สุดหล่อ อย่าไปฟังชางชางพูด!” สาวสวยที่ถูกเรียกว่าซ่างกวนหยานหัวเราะคิกคัก และยื่นมือเล็กๆ ของเธอออกมา และจากนั้นก็จับคางฉินเฉา “ที่เธออารมณ์ไม่ดีไม่ใช่เพราะนาย แต่ป้าเธอมาเยี่ยม”(ป้ามาเยี่ยม = เมนส์มา)“อ๊า!” หลิวชางหน้าแดง เอามือจับคอเพื่อนของเธอ “ฉันบอกว่าอย่าพูดเหลวไหล!”“แฮ่ม ได้ ได้ พอได้แล้ว ฉันผิดไปแล้ว โอเค๊!” ทันใดนั้นหน้าของซ่างกวนหยางก็กลายเป็นน่าสงสาร และหันมาพูดกับฉินเฉา “สุดหล่อ ดูสิ ฉันมีปัญหาเพราะนาย นายจะรับผิดชอบยังไง? ชวนฉันไปกินข้าวเป็นไง?”“เอิ่ม…นี่…” ฉินเฉาอาย พลางคิดว่าที่เขามานี่เพราะมีคำถาม“ดูนายสิ ขี้เหนียวชะมัด แม้ว่านายจะไม่ชวนเราไปกินข้าว อย่างน้อยก็มาแนะนำตัวกันหน่อยเถอะ ฉันเรียกว่าซ่างกวนหยาน และสาวสวยดุร้ายนี้เรียกว่าหลิวชาง สุดหล่อ ชื่อนายล่ะ?”“ฉิน ฉินเฉา…” ฉินเฉาแทบพูดไม่ออก พลางคิดว่า เธอคนนี้มีบางอย่างคล้ายกันกับหู่หลี่ลี่“ฉินเฉา…ชื่อประหลาดแฮะ แต่…หลังจากราชวงศ์ฉิน (ฉินเฉาแปลอีกอย่างว่า ราชวงศ์ฉิน) ยังมี ราชวงศ์ฮั่น และ จักรพรรดิราชวงศ์ฮั่น แซ่ หลิว! ฮิฮิ หลิวชาง ดูเหมือน ฉินเฉาคนนี้จะอยู่ในกำมือเธอนะ!”
