ี่ในมือเขาได้มอดลงแล้วเขาส่ายหัว ยกบุหรี่ขึ้นมา และยื่นมันไปใกล้ๆ กับกระสุนที่ลอยเข้ามาพร้อมกับปฏิกิริยาเมื่อกระสุนเฉียดผ่าน บุหรี่ของเขาก็ติดอีกครั้ง และจากนั้นก็คาบมันไว้ในปากแกร็ก แกร็ก! ปืนทุกกระบอกกระสุนหมด แต่ฉินเฉาไม่แม้แต่ผายลม ยังคงนั่งอยู่ที่นั่น“แกไม่ใช่คน!” หัวโล้นใกล้จะบ้า “แกมันคนเหล็ก!”“แกเป็นใครกันแน่!” พี่กางที่ยืนอยู่ที่นั่นด้วยใบหน้าที่มั่นใจเมื่อกี้ตอนนี้มีเหงื่อเย็นๆ ไหลอาบ “บอกชื่อแกมา!”“ใกล้จะหนึ่งนาทีแล้ว….” ฉินเฉามองดูนาฬิกาที่ข้อมือเขา โดยไม่สนใจคำถามของพี่กางคนนั้น แต่พูดขึ้นง่ายๆ ว่า “หมดเวลาแล้ว พวกแกทุกคน พวกแกจะทำเอง หรือจะให้ฉันส่งพวกแกลงนรกทีละคน?”“เวรเอ๊ย ฝันไปเถอะ!” หัวโล้นที่อารมณ์ร้าย เขาเปลี่ยนลูกแม็คและเล็งไปที่ฉินเฉา “ฉันไม่เชื่อ มาดูกันว่าหัวแกจะแข็งมั้ย!”พร้อมกันนั้นเขาก็ยกปืนขึ้น และลั่นไก ตาของฉินเฉาฉายแววต้องการฆ่าออกมา พี่กางที่อยู่ใกล้ๆ หางคิ้วกระตุก และร้องออกมา“อย่ายิง!”
