ายที่อยู่ใกล้ๆ และหญิงสาวในกลุ่มที่กำลังดื่มน˺าผลไม้อยู่ เมื่อได้ยินคำพูดของเหลียวชาชา พวกเขาก็พ่นน˺าผลไม้ออกมา ทันใดนั้น น˺าผลไม้ก็ลอยอยู่ในอากาศ ตกลงมาเหมือนกับฝนน˺าหวานอู๋ซิ่นที่ทั้งอายและหน้าแดง อยากจะหาที่ซ่อนตัวฉินเฉากลอกตาไปที่เหลียวชาชา คว้าน˺าผลไม้ในมืออู๋ซิ่น และวางไว้ในมือเหลียวชาชา“เธอน่ะ หยุดพูดเรื่องละเอียดอ่อนแบบนี้ได้แล้ว! ดื่มนี่เข้าไปและหุบปากซะ!”“ฮึ่ม ฮึ่ม ฉันก็แค่พูดความจริง!” เหลียวชาชาดื่มน˺าผลไม้ด้วยท่าทางราวกับผู้ชนะทุกคนเงียบ หน้าของหลี่เจ๋ออันดุร้าย เหมือนต้องการพูดอะไรบางอย่าง แต่เมื่อเห็นฉินเฉายืนอยู่ถัดจากเธอ คำพูดที่มาถึงปากของเขาแล้ว ก็ถูกกลืนลงท้องไป“เอาอย่างนี้เป็นยังไง เรามาเล่นเกมกัน!” หัวหน้าห้องที่ชื่อหลิวหยานที่น่าดูและบอบบาง แต่ใบหน้าของเธอดันมีกระ ความสามารถด้านการจัดการของเธอดีเยี่ยม ยกมือทั้งสองข้างของเธอขึ้น และพูดกับทุกคน“เกมอะไร?” พวกเขาหลายคนจริงจัง“เราจะเล่นกล้าหรือไม่ ตกลงมั้ย!” หลิวหยานยกคิ้วเธอขึ้น และยิ้มกว้าง“กล้าหรือไม่? แล้วเราจะเล่นยังไง?”“หัวหน้าห้อง ความคิดชั่วร้ายนี้คืออะไร!”“โอเค โอเค ฟังฉันนะ!” เมื่อพวกเขาจะเล่น เป็นธรรมดาที่พวกเขาต้องอยากสนุกด้วย ดังนั้น ทั้งกลุ่มก็เริ่มปลุกเร้าและกระตุ้นหลิวหยานให้พูดต่อ“จริงๆ แล้ว มันง่ายมาก” หลิวหยานดูดน˺าผลไม้ของเธอ ยิ้ม และพูดว่า “เราจะเล่นกล้าหรือไม่ เมื่อเรานั่งเครื่องเล่น เราจะวัด
