หลังจากเปลี่ยนเทป ทั้งสามคนก็เริ่มเคลื่อนที่ไปรอบๆ สวนสนุกสวนสนุกนี้ใหญ่มาก มันยากที่จะเลือกว่าจะเล่นอันไหนก่อน“ฉันอยากจะเล่นนั่น! นั่น! นั่น! และก็นั่นด้วย! อ๊าาา ฉันอยากเล่น!”เหลียวชาชาราวกับคนเสียสติ วิ่งพล่านไปทั่วสวนสนุก หยูลู่และฉินเฉาทำได้แค่คอยตามเธอไปอย่างใกล้ชิด ด้วยกลัวว่าสาวน้อยนางนี้จะหายไป ถ้าลูกสาวของเหลียวตงไคหายไปในสวนสนุก มันคงจะเป็นเรื่องตลกที่ใหญ่มาก“ว้าว! นี่มันม้าหมุนในตำนานนี่!” เหลียวชาชาจู่ๆ ก็หยุดที่ตรงหน้าเครื่องเล่น เธอมองไปที่ม้าตัวเล็กๆ นั่นที่กำลังหมุนไปรอบๆ ตาของเธอเป็นประกาย“ฉันจะขี่ไอ้นี่!” เหลียวชาชาพูด พร้อมกลับไปยืนต่อแถว“ฉันอยากกินไอศกรีม! ฉันหิว!” เหลียวชาชาคนนี้ ใช้คนอื่นไปซื้อทุกสิ่งที่เธอต้องการ เมื่อเธอเห็นเด็กที่อยู่ใกล้ๆ กำลังกินไอศกรีม ทันใดนั้นความตะกละในกระเพาะของเธอก็เริ่มเคลื่อนไหว เธอจึงตะโกนใส่ฉินเฉา“นี่มันฤดูใบไม้ร่วงแล้ว ไม่ต้องเอาหรอกไอติมน่ะ” ฉินเฉาไม่เหมือนกับบอดี้การ์ด กับเหลียวชาชา เขาทำราวกับว่าเป็นแม่ของเธอเขากลอกตาและมองไปที่สาวสวยอย่างต่อเนื่อง“ไอ้บ้า นายกวนฉัน!” เหลียวชาชาผู้ที่ไม่เคยได้รับความไม่พอใจแบบนี้มาก่อนในชีวิต ยกเว้นตอนนี้ และทั้งหมดนั้นเกิดขึ้นโดยฉินเฉาคนนี้ เธอกระทืบเท้า ก่อนหน้านี้ เธอใช้การเตะหน้าแข้งของเขา แต่หลังจากได้รับความเจ็บปวดจากเสาเหล็กของฉินเฉามาหลายครั้งตอนนี้เธอจึงเปลี่ยนมากระทืบพื้นแทน“ฉินเฉา
