๋ซิ่น เธอก็มาด้วยเหรอ” ฉินเฉาแทบจะเก็บชื่อเล่นที่เขาตั้งให้เธอไว้ไม่ทัน จึงรีบกระแอมออกไปเหมือนจะรู้ความหมายของคำพูดของฉินเฉาที่จะพูดออกมา หน้าของอู๋ซิ่นแดง ราวกับคนขี้อาย เอามือเกี่ยวเสื้อผ้าของเธอ และพูดว่า“นี่…คือกิจกรรมห้องน่ะ ฉันถูกคนอื่นลากมาด้วย”พร้อมกันนั้น เธอยกมือขึ้น และชี้ไปที่กลุ่มนักเรียนที่อยู่ใกล้ๆ ที่กำลังวุ่นวายกันอยู่ ฉินเฉามองไป และเขาก็พบว่า หลี่เจ๋ออันก็อยู่ที่นั่นด้วย ดูเหมือนว่าอู๋ซิ่นและหลี่เจ๋ออันจะออกมาเล่นด้วยกัน“ทำไมเราไม่มาเล่นด้วยกันล่ะ” พร้อมกับหน้าที่แดง อู๋ซิ่นจู่ๆ ก็ชวนขึ้นมา“ดีเลย ไว้หลังจากที่เหลียวชาชาเล่นม้าหมุนเสร็จ ฉันจะไปหาเธอ”ฉินเฉารีบตกลง ในสวนสนุก มันจะดีที่สุดถ้าเล่นกันหลายคนอู๋ซิ่น เมื่อได้ยินข่าวนี้ ก็มีท่าทางตื่นเต้น ในตอนนี้ คนขายไอติม ก็ยื่นไอติมอย่างดีมาให้ และพูดอย่างเศร้าๆ ว่า“ไอ้หยา ทำไมเครื่องถึงมาเสียเวลาแบบนี้ด้วย ฉันต้องขอโทษพวกเธอด้วย มีไอติมอยู่แค่อันเดียว”“เธอเอาไปแล้วกัน” ฉินเฉาพบว่ามันน่าอายที่จะเถียงกับเด็กสาวเพื่อไอติม จึงยกให้เธอ“ไม่ ไม่!” อู๋ซิ่นรีบส่ายมือ “พวกเรามีกันสิบคน อันเดียวยังไงก็ไม่พอ คุณเอาไปเถอะ เราจะไปเล่นเพนดูลัมกัน ฉันจะไปรอคุณที่นั่น ตกลงนะ!”“โอเค ได้” ฉินเฉาก็ไม่เถียงกับเธอต่อ และเอาไอติมไป“อ๊ะ อย่าขยับ มันมีรอยเปื้อนบนเสื้อคุณ!” ตาของอู๋ซิ่นคมมาก เธอเห็นรอยโคลนเล็กๆ บนโค้ตยาวของฉินเฉา และเด็กสาวที
