ก เอาให้เหลียวชาชาเถอะ” เมื่อเห็นสาวน้อยตาแดงหยูลู่ก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ เธอรับไอติมมาและเอายื่นให้เหลียวชาชา“ฉันไม่อยากกินจริงๆ”“ฮือฮือฮือ พี่ลู่ลู่ดีกับฉันจริงๆ!” สาวน้อยเหมือนกับสัมผัสสัญญาณนี้ได้ ทันใดนั้นก็รับเอาไอติมจากมือหยูลู่ เปิดปากเล็กๆ สีเชอร์รี่ของเธอและกัดไอติมนี้เข้าไปใครจะรู้ ทันใดนั้นเธอก็กัดเข้ากับอากาศว่างเปล่า เธอมองไปที่ไอติมที่ไม่รู้ว่าไปอยู่ในมือฉินเฉาได้ยังไงด้วยความตกใจ และพร้อมกับปากใหญ่ๆ ที่ชั่วร้ายของเขา เขาก็กลืนไอติมเข้าไปแล้วครึ่งหนึ่ง“นาย นาย!” เหลียวชาชาสั่นไปด้วยความโกรธ โดยหวังว่าเธอจะทำให้ฉินเฉาตายได้ด้วยการทำให้เขาเป็นหินพร้อมกับไอติมฉินเฉาเลียไอติมและพูดอย่างยิ้มแย้มว่า “ฉันทำอย่างนี้เพื่อตัวเธอนะ ตามกฎของฟิสิกส์ว่าไว้ว่า สิ่งของจะขยายตัวด้วยความร้อน และหดตัวด้วยความเย็น เธอดูหน้าอกเล็กๆ ของเธอสิ เธอไม่กลัวว่าถ้ากินไอติมนี่เข้าไป หน้าอกของเธอจะหดเหรอ?”“ฉินเฉา! ฉันจะตีนาย! ฉันอยากกินไอติม อ๊าาาา!” เหลียวชาชาคลั่งไปแล้ว เธอไม่สามารถจัดการฉินเฉาได้ ดังนั้น เธอจึงระบายความโกรธด้วยการกระทืบเท้าของเธอ“อยากกินเหรอ?” ฉินเฉายกคิ้ว แล้วส่งไอติมไปให้เหลียวชาชาอย่างเสียไม่ได้ “นี่ เอาไปสิ มันยากมากนะที่ฉันจะแบ่งเจ้านี่ให้ เธอรู้มั้ย”“นาย นาย!” เหลียวชาชามองไปที่ไอติมที่เหลือครึ่งหนึ่ง แล้วน˺าตาก็ไหลออกมา “พี่ลู่ลู่ ฮือฮือฮือ ดูสิ เขาแกล้งฉัน!”พร้อมกันนั้น สา
