หยูลู่ที่ปกติ เมื่อถึงเวลา 4 โมงเย็น ก็จะนำตะกร้าและเรียกบอดี้การ์ดช่วยขับรถพาเธอไปตลาดที่ไกลจากที่นี่เพื่อซื้อของ เธอมีงานอดิเรกคือการซื้อของด้วยตัวเองเพื่อทำซุปแม้ว่าเธอจะเป็นแค่พี่เลี้ยง แต่ในสายตาของคนรับใช้ของเหลียวตงไค พวกเขาตัดสินใจแล้วว่าเธอคือผู้หญิงของท่านเจ้าบ้าน งานบ้านประจำวันถูกพวกแม่บ้านทำจนเสร็จเป็นปกติอยู่แล้วทุกวัน ทำให้เธอมีเวลาว่างมากจนไม่รู้ว่าจะทำอะไรดีภายหลัง เธอก็เลยเริ่มหัดทำซุป เพราะเหตุนั้น เหลียวตงไคก็เลยสร้างห้องครัวขึ้นมาภายในบ้านเป็นพิเศษเพื่อให้เธอใช้โดยเฉพาะเพราะงั้น มันเลยกลายมาเป็นกิจวัตรประจำวันของหยูลู่ไม่อย่างนั้น บางทีหยูลู่ก็คิดว่าเธออาจตายเพราะความเบื่อไปแล้ว“เสี่ยวลู่ วันนี้เธอดูต่างจากทุกวันนะ” ในร้านขายผักที่ตลาด ป้าที่ขายผักโขมให้เธอ ทันใดนั้นก็ทักขึ้นมาเมื่อเห็นหยูลู่“หือ? ป้าฟู่ ฉันต่างไปยังไงเหรอคะ?” หยูลู่กะพริบตา ก้มลงมองตัวเธอ ก็ปกติ เธอใส่เสื้อสเวทเตอร์สีขาว และกระโปรงสีดำที่ยาวเลยเข่า ก็เป็นชุดปกติไม่มีอะไรพิเศษ“ดูสิ ดูสิ หน้าของเธออย่างกับสาวน้อยทรงเสน่ห์เลย” ป้าคนขายผักโขมหัวเราะ “ป้าคนนี้ผ่านร้อนผ่านหนาวมาก่อน เธอไม่สามารถซ่อนความจริงจากป้าได้หรอก เสี่ยวหยู บอกป้ามาซิว่าไปมีแฟนตั้งแต่เมื่อไหร่?”“ป้าฟู่ ฉันจะไปพูดเรื่องแฟนในจินตนาการกับป้าได้ยังไง…” หยูลู่หน้าแดง ไม่กล้าคุยกับป้าขายผักโขมผู้กร้านโลกอีก ก้มหน้าลงและรีบเดินหนีไปเ
