ย?”“นาย นาย! ไปตายซะ!” หยูลู่หน้าแดง แดงพอที่จะเอาไปทอดไข่ได้ “เมื่อวานแค่เรื่องผิดพลาด ฉันไม่อนุญาตให้นายคิดเกี่ยวกับมันอีก!”“เมื่อวาน? เกิดอะไรขึ้นเมื่อวาน?”“อย่ามาเล่นโง่ๆ กับฉัน! มัน มันเป็นเรื่องระหว่างเราสองคน…อ๊ายที่ ที่นายทำมัน!”“ฮ่าฮ่าฮ่า!” ฉินเฉาหัวเราะ พร้อมกับเดินกลับห้องของเขาเพื่ออาบน˺าหยูลู่กัดฟัน แต่เธออดคิดถึงฉากเมื่อวานไม่ได้ และในใจของเธอก็เต้นแรงอย่างไม่คาดคิด เธอรีบสูดหายใจลึกๆ เพื่อทำให้ตัวเองสงบลงและเข้าไปในครัวเพื่อทำซุปอย่างที่เธอตั้งใจไว้ความสามารถการทำอาหารของหยูลู่ส่วนมากมาจากแม่ของเธอแต่ก็แค่นั้น เมื่อแม่ของเธอตาย เธอยังเด็กอยู่เลย เธอเลยได้เรียนมาอย่างผิวเผินโดยไม่คำนึงถึงเรื่องนั้น หยูลู่ก็รับช่วงพรสวรรค์การทำอาหารมาจากแม่ของเธอ ซุปที่เธอทำนั้น แม้แต่เหลียวชาชาก็ไม่สามารถหาข้อผิดพลาดของมันได้แม้ว่าห้องครัวนี้จะไม่ใหญ่ แต่ก็มีแค่เธอที่ใช้แค่คนเดียว ฉะนั้น มันจึงเงียบสงบอย่างมาก เธอยกหม้อมาวางไว้บนเตา และเริ่มใส่ส่วนผสมและเติมเครื่องเทศ‘หึ ทำไมมันฝรั่งนี้ถึงเหมือนฉินเฉานั่น หึ ฉันจะหั่นมัน ฉันจะทำมันและจะกินมัน!’ หยู่ลู่คิดกับตัวเอง“ตัดนายให้ตาย! ตัดนายให้ตาย!” เธอใช้มือหนึ่งกดมันฝรั่งที่น่าสงสารไว้ และอีกมือหนึ่งถือมีดทำครัว หั่นลงไปอย่างแรง เขียงแทบถูกเธอทำให้เป็นเนื้อสับ“โอ้ ลู่ลู่คนสวยของผม คุณกำลังฝึกวิชาดาบปีศาจอยู่เหรอ?”เสียงกะล่อนของผู้ชายทันใดน
