กระสุนพุ่งผ่านระยะห่าง10 เมตร ระเบิดเข้าที่หว่างคิ้วของวายร้ายคนนั้นภายในพริบตา วายร้ายคนนั้นก็หงายหลังลงกับพื้น ทำให้ปืนฮัวหลงของเขาตกลงที่ด้านข้าง และไถลไปกับพื้นหลายเมตร เหล่าวายร้ายหลีกห่างปืนกระบอกนี้ เหมือนกับหนีดาวหายนะ ใครที่แตะมันต้องตายอย่างน้อยคนที่ไม่มีปืนก็ยังไม่ตาย ใครที่มีปืนจะตายอย่างรวดเร็วใช้ประโยชน์จากสถานการณ์นี้ ฉินเฉาก็ข้ามระยะห่างนับ 10 เมตรร่อนลองที่ดาดฟ้าตึกอีกฝั่งอย่างแผ่วเบาเหล่าวายร้ายพากันตะลึง พวกเขาไม่เชื่อว่าจะมีใครที่จะกระโดดได้ไกลขนาดนั้นฉินเฉายืนอยู่ที่ขอบของอีกตึก ยิ้มพร้อมกับโบกมือให้กับเหล่าวายร้ายฝั่งตรงข้าม“มาสิ ไม่ใช่ว่าพวกแกอยากได้ยัยเด็กนี่เหรอ? มาจับเธอสิ!”“ไอ้บ้า….” เหลียวชาชาได้ยินคำพูดของฉินเฉา ก็รู้สึกเหมือนกับเป็นสินค้าราคาถูก มือน้อยๆ ของเธอหยิกเข้าที่เอวฉินเฉาแต่หนังของชายคนนี้หนา และเอวของเขาก็เหมือนแท่งเหล็ก ทำให้เธอหยิกไม่เข้า ไม่ว่าจะแข็งยังไงก็ตาม เธอก็พยายามจนกระทั่งในที่สุดมือของเธอเจ็บ เพราะหยิกแรงไป“เขาอยู่นั่น กันเขาไว้!” ในตอนนี้เอง ผู้คนที่รออยู่ข้างล่าง ทันใดนั้นก็ปีนบันไดขึ้นมาที่ตึกที่ฉินเฉาอยู่ แต่ละคนต่างปีนขึ้นมาชั้นบนสุดเพื่อปิดทางเขาแต่พวกเขาทำแค่ปิดทางเข้าของชั้นนี้เท่านั้น และไม่กล้าเขามาหาดาวหายนะในมือของฉินเฉา“อีกไม่นาน ตำรวจจะมาถึง” บางคนพูดออกมา“เวรเอ๊ย มีอะไรต้องกลัว!” พวกเขาไม่กลัวตำรวจที่จะมาถึงเพราะว่
