คนไว้ แต่พวกเขาไม่สามารถแม้แต่จะแตะเส้นผมของเป้าหมายได้ ขณะที่พวกเขาเอง กลับนอนเจ็บอยู่บนพื้น บางคนวิ่งหนีด้วยความหวาดกลัว และอีก 3 คนไปพบยมบาลแล้ว“มันวิ่งขึ้นไปที่ด้านบนของตึกแล้ว ตอนนี้ทำไงกันดี!?”“เราแบ่งกันไป กลุ่มหนึ่งตามมันขึ้นบันไดไป และอีกกลุ่มหนึ่งรออยู่ด้านล่าง!”คนที่ฉลาดบางคนทันใดนั้นก็พูดออกมา “ฉันไม่เชื่อว่ามันจะไม่ลงมา!”“จะเป็นยังไงต่อ?” เมื่อได้ยินเสียงด่าว่าข้างล่างลดลง เหลียวชาชาก็โผล่หัวออกมาจากอกของฉินเฉา มองมา และถาม“วางใจได้ เราจะปลอดภัยชั่วขณะหนึ่ง”ฉินเฉาเก็บปืนของเขา เหลียวชาชามองไปรอบๆ ร่างของเธอเคลื่อนไหวอย่างระมัดระวัง แต่ก็แทบจะถูไปกับอ้อมอกของฉินเฉาฉินเฉารีบยื่นมือออกไป และยกบั้นท้ายที่นุ่มนิ่มของสาวน้อยขึ้นด้วยท่าทางแบบนี้ของพวกเขา ทำให้มันดูคลุมเครือ ฉินเฉากำลังกุมบั้นท้ายที่นุ่มนิ่มของเหลียวชาชา ขณะที่ขาของเหลียวชาชาเกี่ยวเอวฉินเฉาไว้ นั่งอยู่ในท่านี้พร้อมกับมือของเธอกอดคอฉินเฉาท่าแบบนี้ทำให้ชวนเข้าใจผิด ทำให้หน้าของเหลียวชาชาแดงขึ้นมาอีกครั้งโดยเฉพาะฉินเฉาที่รู้สึกถึงความนุ่มนิ่มของร่างกายสาวน้อย รวมกับขาทั้งสองข้างของเธอที่เกี่ยวเอวเขาไว้ ดังนั้นมันจึงทำให้เขานึกถึงเรื่องเมื่อเย็นวานที่เขากุ๊กกิ๊กกับหยูลู่ ในตอนนั้น พวกเขาก็เล่นกันท่านี้บนเก้าอี้ มันทำให้เขามีอารมณ์มากจริงๆความรู้สึกสบาย คล้ายกับจะชาหนึบจากกระแสไฟฟ้า แพร่ไปทั่วร่างของทั้งสองคนไม่นา
