ทีแรกหลี่เจ๋ออันไม่ได้ตั้งใจจะใช้ม้านั่งจริงๆ อย่างมาก เขาก็แค่ต้องการขู่ยัยเด็กหน้าเหม็นอวดดีนี่ให้กลัวแค่นั้น จะดีที่สุด ถ้าเขาทำให้เธอร้องไห้ขอความเมตตากับเขาได้จากนั้น อู๋ซิ่นก็จะได้รู้ถึงความน่ากลัวของเขา และตามเขาไปเดทอย่างเต็มใจอย่างไรก็ตาม เขาค่อนข้างยอมรับแผนการที่เขาคิด แต่เพราะคนที่กำลังนั่งถัดจากเหลียวชาชาคือฉินเฉาเพราะการมีอยู่ของชายคนนี้ แม้ว่าหลังจากที่เธอเห็นหลี่เจ๋ออันหยิบม้านั่งตรงมาที่เธอ เหลียวชาชาก็ไม่แม้แต่เงยหัวขึ้นด้วยเหตุนี้ ฉินเฉาจึงยืนขึ้น เขาเป็นบอดี้การ์ดของเหลียวชาชา เขามีหน้าที่ต้องปกป้องเหลียวชาชา แม้ว่านิสัยของเหลียวชาชาจะไม่ดีเหมือนกับถังแป้งที่พร้อมจะระเบิด และง่ายที่จะยั่วยุ แต่หลี่เจ๋ออันทำให้เขาไม่พอใจ“ไอ้เวร มันดีแล้วที่แกยืนขึ้น พ่อแกคนนี้ไม่พอใจที่จะเห็นแก!” หลี่เจ๋ออันยิ้มอย่างชั่วร้าย แม้ว่าเขาจะไม่สามารถตีเหลียวชาชาได้ แต่เขาไม่ได้สนใจบอดี้การ์ดของเธอภายใต้เสียงกรีดร้องของผู้คน หลี่เจ๋ออัน ฟาดเก้าอี้ในมือใส่หัวของฉินเฉา“อ๊า!” อู๋ซิ่นร้องออกมาเสียงดัง ถ้าเก้าอี้ตีถูกหัวฉินเฉา หัวของเขาต้องแตกอย่างแน่นอนผลัวะ! ฉินเฉาไม่แม้แต่จะหลบ เขาปล่อยให้หลี่เจ๋ออันฟาดเก้าอี้ใส่หัวเขา ทันใดนั้นเก้าอี้ก็แยกเป็นเสี่ยงๆ กลายเป็นเศษหลี่เจ๋ออันค้างไปชั่วขณะ เขาเชื่อว่าฉินเฉาจะต้องจับแขนเขาไว้เพื่อปกป้องตัวเอง และจากนั้นจะได้หักแขนของเขา เขาไม่คิดว่าชายคนนี้จ
