เมื่อเหลียวชาชาเข้าร่วมทีมกับอู๋ซิ่น อู๋ซิ่นมีความสุขมาก แต่เพื่อนร่วมทีมของเธอพากันขมวดคิ้วแม้ว่าเหลียวชาชาจะเป็นคุณหนูใหญ่ และหัวของเธอก็ฉลาด แต่ประสาทด้านกีฬาของเธอทึ่ม อู๋ซิ่นเป็นผู้หญิงประเภทหน้าอกใหญ่สมองเล็ก ปล่อยให้เหลียวชาชาเข้าร่วมทีม จะทำให้พวกเธอแพ้ชัวร์ๆแต่ทุกคนที่นี่เป็นเพื่อนร่วมห้องกัน ดังนั้นทุกคนจึงไม่พูดอะไรอย่างไรก็ตาม เมื่อเกมเริ่มขึ้น พลังใจของทีมก็ต˹าลง“ครั้งนี้พวกเราต้องชนะแน่นอน!” หนุ่มหล่อจากฝั่งตรงข้ามหัวเราะ เมื่อมองไปที่ความสูงและรูปลักษณ์ของเขา เขาเหมือนกับเป็นพวกนักกีฬา“อู๋ซิ่น ฉัน หลี่เจ๋ออัน ยอมแพ้เธอเรื่องบาสและฟุตบอล แต่วอลเลย์บอล เป็นกีฬาที่ฉันเล่นมาตั้งแต่เด็ก ไม่มีใครจัดการฉันได้ในเกมนี้”พร้อมกันนั้น หลี่เจ๋ออันคนนี้ก็ถือลูกบอลขึ้นมา และพูดอย่างภูมิใจว่า “โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเหลียวชาชาร่วมทีมกับเธอ เธอก็หมดทางชนะแล้ว!”“หลี่เจ๋ออัน นายหมายความว่ายังไง!” เหลียวชาชาคล้ายกับถังแป้ง วันนี้อิสรภาพของเธอถูกฉินเฉาแย่งไป ทำให้หัวใจของเธอเต็มไปด้วยความโกรธที่พร้อมจะระเบิด“เหลียวชาชา แม้ว่าคนอื่นจะกลัวเธอ แต่ฉันไม่กลัว” หลี่เจ๋ออันพูดอย่างภูมิใจ “แม่ของฉันเป็นผู้อำนวยการพรรคของเทศบาล ขณะที่พ่อของฉันเป็นนายทหารในภูมิภาคนี้ ฉันไม่เชื่อว่าพ่อของเธอจะกล้าแตะฉัน”“หลี่เจ๋ออัน เหลียวชาชาเป็นเพื่อนของพวกเรา นายทำเกินไปแล้วนะ! ถ้านายเป็นผู้ชาย ก็ขอโทษเหลียวชาชาซ
