“เฮ้ เอิ่ม…ลานบิน ทำไมเพื่อนของเธอยังไม่กลับมาอีก? เห็นชัดๆอยู่ว่าพวกเขายังมีเรียนกันต่อ”หลังจากที่ฉินเฉาสูบบุหรี่เสร็จ ในที่สุดเขาก็ทำลายความกระอักกระอ่วนจากบรรยากาศแปลกๆ นี้“นายน่ะสิ ลานบิน!” เหมือนกับไส้เดือนที่ถูกเข็มแทง ทันใดนั้นเหลียวชาชาก็โดดขึ้นยืนบนที่นั่งเล็กๆ และกระทืบกับขอบที่อยู่ใกล้ๆ“คุณหนูคนนี้บอกนายไปแล้วว่า ฉันคัพ B!”“ชาชาน้อย….” ทันใดนั้นฉินเฉาก็ระมัดระวัง และเดินไปที่ตรงหน้าเหลียวชาชา เอียงหน้าลงไปใกล้กับใบหน้าของเธอ และจ้องตาของเธออย่างจริงจังเมื่อเห็นฉินเฉาเข้ามาใกล้เธอแบบนี้ การหายใจของเธอทันใดนั้นก็ถี่ขึ้น และไม่นานก็เริ่มรู้สึกเหมือนเธอจะหายใจไม่ออก“ชาชา ฉันรู้ว่าตอนนี้ เธอรู้แล้วว่าความเอาแต่ใจและป่าเถื่อนของเธอนั้นผิด แต่ฉันไม่อยากให้เธอดูถูกตัวเองแบบนี้ มันทำให้หัวใจฉันเจ็บ”เมื่อเขาพูดอย่างนั้น เขาก็แสดงท่าทางเจ็บปวด ขณะที่เอามือกุมหน้าอกตัวเองไว้เหลียวชาชาตกใจไปชั่วขณะ แต่ทันใดนั้นเธอก็เข้าใจความหมายของมัน และทันใดนั้นก็มีควันออกมาจากหู เธอหยิบกระเป๋าของเธอขึ้นมาจากที่นั่ง และฟาดมันใส่หน้าของฉินเฉา“ฉินเฉา เจ้าเลว นายนั่นแหละ B!”“หึหึ ถ้าเธออยากจะโชคดีล่ะก็ เรียกฉัน 13 สิ!”“นายน่ะสิ เจ้าใหญ่ 13!”“พอแล้ว พอแล้ว หยุดทำเสียงดังได้แล้ว” ทันใดนั้นฉินเฉาก็คว้าเอวของเหลียวชาชาไว้ แต่เหลียวชาชาดิ้นแรงมาก เท้าของเธอกระทืบเข้าที่ที่นั่ง ทำให้ร่างของเธอเอียงมาข้างหน
