ูดให้กำลังใจ แต่เหลียวชาชามองเขาด้วยความประหลาดใจ เหมือนว่านี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นเขา“ฉันเพิ่งจะได้ยินนายพูดอะไรดีๆ เป็นครั้งแรกนี่แหละ!”“อืมม ชาชาเธอดีมากๆ” ปากฉินเฉากระตุก และพูดต่อไปอย่างสงบ “ยกเว้นก็แต่เรื่องเอาแต่ใจ ป่าเถื่อน และหน้าอกกับบั้นท้ายที่เล็กไปหน่อย นอกนั้นก็ดีเลยล่ะ”“ฉินเฉา!” เหลียวชาชาคำราม “ฉันคนนี้ยังเป็นคนอยู่มั้ย!?”“ใช่ สิ่งสำคัญที่สุดคือ เธอไม่ใช่มนุษย์”“ฉินเฉา! ฉันจะตีนาย!”ด้วยเหตุนี้ ในโรงเรียนเทียนหัวแห่ง จึงเกิดฉากแปลกๆ ขึ้น เหลียวชาชาถือกระเป๋าของเธอตีเข้าที่เอวของบอดี้การ์ด หมัดเล็กๆ ของเธอต่อยใส่เขาอย่างต่อเนื่องแต่ในที่สุด หมัดเล็กๆ ของเหลียวชาชาก็แดงก˹า เพราะการชกนั้น“นาย ตัวนายทำมาจากเหล็กหรือไง?” เหลียวชาชาไม่รู้จริงๆ ว่าจะจัดการกับฉินเฉายังไง แม้ว่าเขาจะเป็นบอดี้การ์ดของเธอ แต่เขาไม่ใช่แค่บอดี้การ์ดธรรมดา เหลียวชาชารู้สึกว่าบางทีชายคนนี้อาจถูกนรกส่งมา เพื่อให้มาทรมานเธอโดยเฉพาะหน้าของเหลียวชาชาแดงด้วยความโกรธ เธอมองไปรอบๆ เพื่อหาว่าเธอจะพบกับใครสักคนที่สามารถฆ่าฉินเฉาได้ เพื่อจบปัญหาในครั้งนี้และตลอดไปโชคไม่ดี ที่ในสนามแห่งนี้ ไม่มีแม้กระทั่งใบไม้แม้แต่ใบเดียว ทำให้เหลียวชาชาทำได้แค่จินตนาการว่าได้ยิงชายอวดดีคนนี้ที่หน้าอกจนถึงแก่ความตาย“ชาชา? เธอมาโรงเรียนจริงๆ?”ในตอนนี้เอง ได้มีเสียงของผู้หญิงดังออกมาอย่างร่าเริง อู๋ซิ่นกำลังถือกระเป๋าของเธอ ใ
