ฉันคลั่งตายกันแน่!” ท่าทางสาวน้อยเหมือนกับบ้าไปแล้ว เธอยืนอยู่บนสนาม ทั้งร้องเรียกและตะโกนฉินเฉายกมือขึ้นมาปิดหู และพูดคุยกับอู๋ซิ่นต่อ“บังเอิญจริง ฉันไม่คิดว่าเธอทั้งคู่จะเป็นเพื่อนร่วมชั้นกันจริงๆ”“อืม บังเอิญจริงๆ” อู๋ซิ่นมองเข้าไปในตาของฉินเฉาอย่างจริงจัง“แต่ฉันไม่คิดว่าคุณจะเป็นบอดี้การ์ดของเหลียวชาชา”“สำหรับชีวิตที่เหลืออยู่ของฉัน” ฉินเฉาดูราวกับหมดหนทาง “ฉันทำได้เพียงแค่จำยอมอยู่ใต้คำสั่งของเหลียวชาชาเท่านั้น”“ฉินเฉา! ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่นายจำยอมอยู่ใต้คำสั่งของฉัน!”เหลียวชาชาพุ่งเข้าไป จับแขนเสื้อฉินเฉาไว้ และกัดแขนเขาฉินเฉาท่าทางผ่อนคลาย พร้อมกับแขนที่ยื่นออกไปของเขา เขาปล่อยให้เหลียวชาชากัดแขนได้ทุกที่ที่เธอต้องการเหมือนกับว่าไม่ใช่แขนตนเอง“ฉินเฉา….” เหลียวชาชาเจ็บฟัน พร้อมกับน˺าตาที่ไหลอาบหน้าเธอมองไปที่ฉินเฉาที่มีท่าทางร่าเริง “นายแน่ใจนะว่า นายไม่ใช่คนเหล็กจากอนาคตที่ถูกส่งมาลอบสังหารฉัน?”“คนเหล็กก็แค่เครื่องจักร ขณะที่พ่อเธอคนนี้ยังมีของของเขาอยู่”“เหอะ! เจ้าคนพาล!” เหลียวชาชาด่าออกมา ขณะที่หน้าอู๋ซิ่นแดงหลังจากที่มีวันไนท์สแตนด์คืนนั้น คำพูดของฉินเฉาก็ยิ่งหยาบโลนมากขึ้น โดยที่ไม่รู้เลยว่า เขาได้ก้าวเข้าสู่เส้นทางฝึกตนปีศาจขึ้นอีกขั้นพวกสำนักธรรมะนั้นจะยับยั้งและยุติ แต่เส้นทางปีศาจนั้นหมกมุ่นและทำตามความปรารถนา ถ้าผู้ฝึกเส้นทางปีศาจยับยั้งอารมณ์ของตัวเอง เขาจะไม่ก้
