ูดว่า “แต่ผมไม่ต้องการฟังเสียงหมาหอน ไม่อย่างนั้น หึหึ….”รอยยิ้มที่ไม่สนใจนี้มาจากฉินเฉา พร้อมกับส่งจิตสังหารออกมาด้วย พลางคิดเรื่องจะดัดนิสัยให้กับเหลียวชาชา ทันใดนั้นร่างของฉินเฉาก็เย็นเฉียบ ไอเดียนี้หายไปในอากาศ ‘ลืมมันซะ ฉันไม่สามารถใช้วิธีนี้ได้’ เขาคิด ถ้าเธออยู่ในอันตรายจริงๆ ฉินเฉาไม่เชื่อว่ามันจะสร้างปัญหาให้กับเขาได้เมื่อเห็นสาวน้อยเหมือนจะยอมแพ้กับความคิดของเธอ ฉินเฉาก็พยักหน้าด้วยความพอใจ“เอาล่ะ ถ้าคุณยังอยู่ที่นี่ต่อ คุณจะไปสายแล้ว” หยูลู่หันกลับไปและจากข้างในโต๊ะ หยิบเสื้อโค้ตยาวสีดำออกมา จากนั้นก็ส่งมันให้ฉินเฉาใส่อย่างสุภาพ“นี่เสื้อค่ะ ข้างนอกค่อนข้างหนาว ใส่นี่คุณจะได้ไม่เป็นหวัด”“ดูสิ พี่สาวลู่ลู่ของฉันอ่อนโยนแค่ไหน!” เหลียวชาชาพูดอย่างดุร้ายกับฉินเฉา “ฉันจะบอกให้ ฉันไม่มีปัญหาถ้านายจะรังแกฉัน แต่ถ้านายรังแกพี่ลู่ลู่ของฉันล่ะก็ ฉันจะตีนาย!”ฉินเฉาอายอย่างมาก พลางคิดว่า ‘ฉันรังแกพี่สาวลู่ลู่ของเธอไปแล้ว จากบนลงล่างเลยล่ะ!’หยูลู่ก็อายเช่นกัน ยืนถัดจากพวกเขาพร้อมใบหน้าแดงก˹า ไม่พูดอะไรสักคำ และเอาแต่จ้องมาที่ฉินเฉาในตอนนี้เอง มือถือของฉินเฉาก็ดังขึ้น เมื่อเขาหยิบมันขึ้นมาดู มันมาจากบอสของเขา และพี่สะใภ้ ซูเฟย“บอสซู ทำไมคุณโทรหาผมเช้าอย่างนี้ล่ะ? จะชวนผมไปทานข้าวเช้าเหรอ?”“ถ้านายมาถึงสนามบินได้ใน 10 นาทีล่ะนะ ฉันจะเลี้ยงมื้อเช้านายเอง” น˺าเสียงที่นุ่มนวลแต่เต็มไปด้วยหน
