ูลู่โตขึ้น มองมาที่ฉินเฉา “คุณมันคนไม่ดี คุณไม่ได้มีผู้หญิงแค่คนเดียว!”“บัดซบ…หรือว่าคนที่ผมเรียกคือ….ซูเฟย? ไม่ เธอเป็นพี่สะใภ้ของฉัน นั่นมันชั่วร้ายเกินไป ฉินหลิง? รูปร่างของเธอดีมาก แต่ความสัมพันธ์ของฉันไม่ได้ใกล้ขนาดนั้น หลี่นา? พระเจ้า ฆ่าฉันเถอะเธอยังเด็กอยู่เลย!”“…” หยูลู่พูดไม่ออก ชายคนนี้ถึงกับพูดชื่อออกมามากมาย“ลู่ลู่…ผมจะบ้าตายอยู่แล้ว คุณบอกผมได้มั้ยว่าเธอคือใคร?” ฉินเฉารู้สึกว่าคำถามนี้แย่มากๆ แต่เมื่อพวกเขาทั้งสองคนกลายเป็นแบบนี้ไปแล้ว มันคงมีแต่ต้องเปิดอกคุยกันเท่านั้น“ชื่อที่คุณพูดออกมา ไม่ใช่ชื่อที่คุณตะโกนออกมาเมื่อคืน”“ฟู่….ดีแล้ว…ดูเหมือนว่าฉันยังเป็นผู้ชายที่ดีอยู่”หยูลู่ไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี คิดว่า ‘อะไรที่ทำให้นายคิดว่านายยังเป็นคนดีอยู่? ผู้ชายที่ดีจะ…จะทำเรื่องแบบนี้เหรอ?’“ชื่อที่คุณตะโกนออกมาคือ…ฉานฉาน หยางฉานฉาน…”“อะไรนะ?” เหมือนกับถูกฟ้าผ่า ท่าทางเหมือนท้องผูกของเขาเมื่อกี้หายไป ร่างของเขาดูท่าทางว่างเปล่า คิดว่า‘หยางฉานฉาน…เหมือนว่าฉันไม่สามารถลืมเธอได้?’“เอาล่ะ ฉันได้พูดสิ่งที่ฉันอยากพูดไปแล้ว ลืมเรื่องของฉันทั้งหมดซะ” หยูลู่หน้าแดงก˹า ยื่นมือไปหยิบเอาเสื้อโค้ตของฉินเฉามาคลุมร่างเธอไว้ ปิดผิวเปลือยเปล่าของเธอ “ฉันยืมเสื้อนี่ไปก่อน ฉันจะคืนให้คุณทีหลัง”“ฉัน…ฉันจะจบกันแบบนี้จริงๆ เหรอ?” ฉินเฉาถามอย่างโง่งม“หรือว่า คุณยังอยากให้ฉัน…ทำเรื่องแบบนั
