ักขึ้นเล็กน้อย“ยัยปีศาจ ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่เธอคิดถึงฉันอย่างจริงใจบ้าง” ฉินเฉาอดไม่ได้จึงพูดออกมา“ฮึ่ม!” โรซี่ทำท่าทางโมโห เธอยื่นมือออกมาและบิดเข้าที่เอวฉินเฉา ทำให้เขาต้องอ้าปากกว้างเพราะความเจ็บจากนั้น โรซี่ก็ยืนขึ้น และลอยกลับไปบนโคมระย้า และพูดอย่างโกรธๆ ว่า“นายมันเนรคุณ ฉันช่วยนายมาตั้งหลายครั้ง แต่นายยังพูดว่าฉันไม่เคยคิดเรื่องของนาย ฉัน โรซี่ แม้จะไม่ใช่ปีศาจที่ซื่อสัตย์ที่สุด แต่ก็ไม่เคยโกหก!”ฉินเฉาร้องเหอะออกมา และบุ้ยปากของเขา ไม่ยอมรับคำพูดของเธอ“ฮิฮิ จริงๆ แล้ว ฉันมาเพื่อดูความก้าวหน้าของนาย” โรซี่ยิ้มอย่างอ่อนหวาน และพูด “ฉันได้ยินว่านายอยากเรียนวิธีร่ายคาถา ลองขอพรกับฉันเป็นยังไง!”“เหอะ ฉันรู้แล้ว!” ฉินเฉาทนไม่ไหว และชูนิ้วกลางทั้งสองข้างขึ้นมา “เธอมันผู้หญิงไร้ยางอาย!”“ฮิฮิ ก็ฉันเป็นปีศาจที่ขยันทำธุรกิจนี่ ว่ายังไง ไม่อยากจะขอพรกับฉันเหรอ? ฉันสามารถให้ส่วนสุดท้ายของหนังสือ กฎความลับทั้ง 9 แก่นายได้ทันทีเลยนะ มันสามารถยับยั้งความสามารถของหลัวเต๋อได้ทั้งหมดเลย! นายคิดว่าไง อยากจะขอพรมั้ย?”“ไม่ ฉันคิดว่าฉันสามารถก้าวขึ้นไปในขั้นที่สามารถเรียนร่ายคาถาได้ด้วยตัวเอง” ฉินเฉาส่ายหัว เขากลัวว่าถ้าเขาขอพรเพื่อความปรารถนาของเขา เขาจะไม่สามารถหยุดตัวเองจากการขอสิ่งอื่นอีกเมื่อเขากลายเป็นพวกที่เอาแต่พึ่งพร จากนั้นมันจะกลายเป็นเรื่องแย่จริงๆ แล้ว“นายคิดมากไปแล้ว เราก็แค่อยากช่
