าอกของสาวน้อยสั่น เมื่อเธอหันมา เธอเห็นฉินเฉานั่งอยู่บนจักรยานสีดำเก่าๆ ทำให้เธออดถามด้วยความแปลกใจไม่ได้“คุณไปเอาจักรยานนี่มาจากไหน?”“ฉันเอามันมาเอง!” ฉินเฉาไม่ได้บอกว่าเขาเรียกมันออกมาจากแหวน เขาตบที่เบาะหลังแล้วพูดว่า “ขึ้นมาสิ ฉันรับประกันว่าเธอจะถึงโรงเรียนทันเวลาแน่นอน!”“จริงเหรอ?” อู๋ซิ่นถามอย่างลังเล แล้วนั่งลงที่เบาะหลังอย่างนุ่มนวล แล้วจากนั้นก็วางมือของเธอไว้ที่ไหล่ของฉินเฉา “จักรยานสามารถไล่ตามรถบัสทันเหรอ?”“เธอจะรู้ในอีกไม่นานนี้แหละ!” ฉินเฉามองจักรยานของเขา “ไป!”ทันใดนั้นก็เหมือนกับจรวด อู๋ซิ่นที่ความรู้สึกช้า แทบจะตกจากรถเธอกรีดร้อง แล้วรีบกอดเอวฉินเฉาจากข้างหลังแน่นความรู้สึกที่ได้จากหน้าอกคัพ E ขนาดมหึมานี้ ทำให้เท้าของฉินเฉาสั่น รถแทบล้มแต่เขารีบทำแฮนด์ให้ตรง แล้ววิ่งต่อไปด้วยความเร็วราวกับสายฟ้าฟาด เพื่อไล่ตามรถบัสที่อยู่ตรงหน้าของพวกเขาคนขับรถบัสสะดุ้ง หลังจากที่ขับรถมาหลายปี นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นคนขี่จักรยานเร็วขนาดนี้“แม่แกเถอะ! อยากจะแข่งกับฉันเหรอ!” แม้ว่าเขาจะเป็นคนขับรถบัสมานานแล้ว การแข่งขันก็ยังฝังลึกอยู่ในกระดูกของเขา เมื่อเห็นจักรยานที่ฉินเฉาปั่นใกล้เข้ามา ความภาคภูมิใจของเขาราวกับถูกกระทบดังนั้น เขาจึงแอบเพิ่มความเร็ว เพื่อสลัดเจ้าหนูอวดดีที่กล้ามาแข่งกับเขาที่ขับรถบัสอยู่ใครจะรู้ ว่าเจ้าหนูนั่นจะเหมือนกับตัวหนอนที่ติดอยู่กับกระดูกที่เขาไม่สามารถก
