่างพร้อมกับชายหนุ่มที่หน้าตาบูดบึ้งนั่งอยู่พนักงานหญิงเหมือนจะไม่สนใจสัญญาณแปลก ๆ เกี่ยวกับเรื่องนี้แล้วเดินเข้ามารับออเดอร์“ท่านอาจารย์ วันนี้ท่านอยากฉันอะไรคะ?”พนักงานสาวถามหลวงจีนรูปนี้ ผู้ที่ยกมือทำท่าสรรเสริญพระพุทธแล้วจากนั้นพูดว่า“สองส่วน เหมือนเดิม”“ได้ค่ะ รอสักครู่นะคะ ท่านอาจารย์” พนักงานสาวสรรเสริญพระพุทธ แล้วหันหลังเดินจากไปฉินเฉามีท่าทางมึนงง “ไม่ใช่ว่า KFC เป็นร้านบริการตัวเองหรอกเหรอ? ทำไมไต้ซือถึงได้รับการปฏิบัติต่างออกไปล่ะ?”“ท่านผู้ใจบุญ คงหัวเราะอาตมาแล้ว” หลวงจีนรูปนั้นหัวเราะ แล้วพูดว่า “พนักงานคนนั้นเป็นลูกศิษย์หญิงของอาตมาเอง”“อะ…อ่า…” ฉินเฉาพูดไม่ออกอีกแล้ว เวลานี้มีผู้คนต่อแถวสั่งอาหารกันยาวมาก แต่หลวงจีนรูปนี้มีคนช่วยนำอาหารมาให้ ช่างแตกต่างจริง ๆ ไม่นานที่โต๊ะของพวกเขาก็เต็มไปด้วย เฟรนช์ฟรายส์แฮมเบอร์เกอร์ แล้วโค้กสองแก้วใหญ่“ท่านผู้ใจบุญ อย่ามัวแต่เกรงใจ ตั้งแต่ที่โยมกับอาตมาได้มาพบกันตามโชคชะตา อาตมาก็ได้เชิญโยมมาฉันข้าว”“ผมไม่ได้อาย” ฉินเฉาตอบกลับอย่างสุภาพ“เมื่อเป็นอย่างนี้ อาตมาก็จะไม่เกรงใจอีกต่อไป ค่าอาหารมื้อนี้ท่านผู้ใจบุญเป็นคนรับไปจ่ายก็แล้วกัน แน่นอนอยู่แล้ว เพราะว่าท่านผู้ใจบุญเป็นผู้ที่โชคชะตาให้มาพบกับอาตมา ฮ่าฮ่า”เมื่อเห็นท่าทางยิ้มแย้มของไต้ซือท่านนี้ น˺าตาฉินเฉาแทบไหลออกมาแต่ไต้ซือท่านนี้เป็นคนที่น่าสนใจจริง ๆ ทำให้ฉินเฉาไม่รู้ว่าชายคนนี
