เมื่อเห็นความโกรธของฉินเฉาระเบิดออก ซูจีก็เอามือปิดปากด้วยความตกใจ ‘ทำไมแค่คอมเครื่องเดียวถึงทำให้เขาโกรธขนาดนี้?’ เธอคิด“กะ แก คอมของแกมีค่าแค่ 300 หยวน ขณะที่ค่าเช่าของฉันมากกว่า 1000 หยวน! ไม่สิ… แกไม่ได้จ่ายค่าเช่ามาจะ 2 เดือนแล้วเพราะงั้นจึงเป็น 2000!” แม้ว่าเขาจะกลัวหลังจากที่ถูกฉินเฉายกจนลอย แต่เซี่ยเหวินจุนยังคงยืนกรานแล้วร้องออกมา“แกโง่หรือเปล่า?” ฉินเฉาแทบจะระเบิดความโกรธออกมา เขาโยนเซี่ยเหวินจุนไปด้านข้าง ทำให้เจ้าของที่ที่ทั้งเตี้ยทั้งผอมชนกับกำแพงหลังประตู ประตูถึงกับสั่น“คอมมือสองก็ต้องขายไม่ได้ราคาเดียวกับคอมใหม่อยู่แล้วยิ่งกว่านั้น ไม่สำคัญแกถูกคนอื่นโกงแล้วรู้ไหมเจ้าโง่!” เมื่อคิดถึงคอมของเขาที่ฉานฉานช่วยเขาเลือกถูกขายออกไป หัวใจของฉินเฉากระตุกด้วยความเจ็บปวด“แกค้างค่าเช่าฉัน 2 เดือน แต่แกยังอวดดีอีก!” เซี่ยเหวินจุนรู้สึกว่ากระดูกของเขาเคลื่อน แต่วันนี้เขาต้องเลือกว่าจะกลับไปพร้อมเงินค่าเช่า หรืออยากจะกลายเป็นเครื่องสังเวย“ฉันจะบอกอะไรแกให้ ถ้าวันนี้แกไม่จ่ายค่าเช่า ฉันจะหาคนมาจัดการกับแกจนตายคอยดู!”“เอาสิ รีบไปหาคนมาจัดการฉันเลย” ฉินเฉากอดแขน แล้วแสยะยิ้ม “ถ้าแกฆ่าฉันไม่ได้ ฉันจะจัดการแกแทน”“ฉินเฉา เจ้าสารเลว!” เซี่ยเหวินจุนตะโกน “จะบอกให้ พ่อแกคนนี้รู้จักคนในสถานีตำรวจ! แกไม่จ่ายค่าเช่า แต่กลับทำร้ายคน แกมันอาชญากร!”“อย่างงั้นเหรอ นายรู้จักแล้วทำไมล่ะ?” ซูจีไม่อา
