“ยังจะหนีอีกเหรอ?” ฮัวเหนียงดีดนิ้วเบา ๆ ไปที่แขนเสื้อของเธอแล้วทันใดนั้นมันก็ปลดปล่อยคาถาออกมาสายลมที่ดุร้ายเริ่มปรากฏในลานจอดรถอย่างช้า ๆ มันเริ่มหมุนจนกระทั่งในที่สุด ก็กลายเป็นพายุทอนาโดสีดำลูกเล็ก ๆ พายุทอร์นาโดปรากฏตัวอยู่ข้างล่างที่ค้างคาวกำลังบินอยู่เหมือนมังกรคลั่ง แล้วกลืนเคอร์รี่ผู้ที่พยายามจะหนีลงไป“บัดซบ!” เคอร์รี่คลั่งพายุทอร์นาโดกลืนร่างเขาเข้าไป จนกระทั่งร่างของเขาเริ่มหมุนไปรอบ ๆ พายุทอร์นาโด จนเขากลายเป็นสับสนแล้วหายไปข้างในพายุทอร์นาโด แล้วจากนั้นก็ร่วงลงพื้น“หน้าโง่” ไป๋เจี่ยวเจียว ผู้ที่ยังคงยืนอยู่บนกระบี่บนอากาศ พูดออกมาอย่างดูถูก “ต่อหน้าพี่สาวของฉัน ทาสแห่งความมืดตัวจ้อยอย่างแก คิดว่าจะหนีไปได้อย่างงั้นเหรอ”สายลมสีดำสลายไป เหลือไว้แต่เคอร์รี่บนพื้น ที่กลับเป็นร่างมนุษย์ตาเขาแดงก˹า แล้วหอบหายใจ“ดูเหมือนว่าข้าจะต้องใช้วิธีสุดท้าย แล้วสู้กับพวกแกจนกว่าจะตายกันไปข้างซะแล้ว” เคอร์รี่พูด ร่างของเขาถูกหุ้มไปด้วยแสงสีดำเหมือนว่าเขากำลังสะสมความแข็งแกร่ง“เอาออกมา เจ้าโง่” ไป๋เจี่ยวเจียวพูดอย่างไม่สนใจ “พี่สาวของฉันไม่กลัวแกหรอก”“อ๊าก!” เคอร์รี่ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ร่างของเขาบิดไปมาแสงสีดำรอบตัว ทันใดนั้นก็ระเบิดออกมา ทำให้ท่าทางของฮัวเหนียง ผู้ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ฉินเฉาเปลี่ยนไป“ไม่ดีแล้ว เขาเผาผลาญวิญญาณตัวเอง!”“แลกเปลี่ยนวิญญาณของข้ากับพลัง! หนวดแห่งความมืด” เคอร
