ขาก็ไม่ได้รับบาดเจ็บอย่างกับปาฏิหาริย์“แก แกเป็นใคร….?” แวมไพร์ที่กุมแผลของเขา ขณะที่ลอยอยู่ในอากาศ เขามองไปที่สาวสวยทั้งสองที่จู่ ๆ ก็ปรากฏตัวออกมาด้วยความตกใจ“ทาสแห่งความมืดตัวจ้อย ด้วยความเข้าใจในเทคนิคเล็ก ๆ น้อยๆ ยังกล้าฝ่าฝืนกฎ และเข้ามาสร้างปัญหาในทวีปนี้อีก” ฮัวเหนียงยื่นมือออกไปเพื่อพยุงฉินเฉาที่ยังอ่อนแรงอยู่ และพูดกับแวมไพร์ที่อยู่กลางอากาศอย่างเข้มงวด “วันนี้ ข้า ฮัวเหนียง ในฐานะผู้ฝึกตน ในโลกฝึกตนนี้ จะสอนบทเรียนให้กับทาสแห่งความมืดผู้ไม่สนกฎนี้”“พวกแกช่างขี้โม้ซะจริง!” แวมไพร์หัวเราะ “แกคิดว่ากระบี่แปลกๆ นั่น จะฆ่าฉัน เคอร์รี่ แดร็กคูล่า ได้ยังงั้นเหรอ?”พร้อมกันนั้น เขาก็กลายเป็นภาพเบลอ และเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วไปรอบ ๆ ลานจอดรถ“ทริคเด็ก ๆ ” ฮัวเหนียงยิ้มเยาะ และทันใดนั้นเธอก็สะบัดแขนเสื้อของเธอ พร้อมกับกลิ่นหอมที่โชยออกมา ระเบิดสายลมที่แข็งแกร่งทันใดนั้นก็กวาดไปทั่วลานจอดรถ และพัดรถหลายคันลอยไปหลายเมตรเคอร์รี่ก็ถูกสายลมนี้พัดไปเหมือนกัน และกลับสู่ร่างเริ่มต้นของเขาพร้อมกับกลิ้งไปในอากาศหลายรอบด้วยการเคลื่อนไหวเพียงครั้งเดียว แวมไพร์ก็รับรู้ได้ทันทีถึงความแตกต่างระหว่างทั้งสองเขาเคยได้ยินมาว่า ห้ามยั่วยุผู้ฝึกตนที่แข็งแกร่ง เคอร์รี่ไม่เคยเชื่อมาก่อน แต่ตอนนี้ เขาก็ได้พบพวกเธอทั้งสอง บนพื้น ยืนไว้ด้วยสาวงามในชุดสีสันสดใส บนฟ้า ที่ยืนอยู่บนกระบี่ สาวงามในชุดสีขาวผู้ที่ยั
