นไม่ใช่เด็ก!” ผมยาวสีดำสวยของเธอถูกมัดเป็นหางหมูเล็ก ๆสองหางห้อยอยู่ด้านหลังของเธอ แถมเธอยังสวมชุดเจ้าหญิงพร้อมกับกระโปรงฟูฟ่อง แม้ว่าเธอจะดูน่ารักมาก ๆ แต่เธอก็ไม่ชอบที่จะถูกเรียกว่าเด็กเธออายุ 16แล้ว เธอเป็นผู้ใหญ่แล้วฉะนั้น เธอจึงโกรธจริง ๆ เมื่อฉินเฉาเรียกเธอว่ายัยหนู เมื่อเธอเหลียวชาชาโกรธ ผลลัพธ์ที่ตามมาจะเลวร้ายมากดังนั้น เธอจึงแย่งแก้วไวน์จากเด็กเสิร์ฟที่เดินมาใกล้ ๆ เธอ แล้วจากนั้นก็ขว้างมันใส่ฉินเฉาหลงเหยาเริ่นที่อยู่ใกล้ ๆ รู้สึกพอใจ เขาอดยิ้มออกมาไม่ได้เมื่อแผนการที่ชั่วร้ายของเขาประสบผลสำเร็จ‘พ่อบ้าน หึ มาดูกัน บังอาจมาสู้กับฉันเรื่องผู้หญิง!’ เขาคิดหมับ! ใครจะรู้ว่าฉินเฉาจะจับแก้วเอาไว้ได้ด้วยมือเดียว มืออีกข้างของเขาหยิบผ้าขนหนูสีขาวจากโต๊ะ แล้วหมุนมันหลายรอบบนฝ่ามือของเขาเพื่อเก็บไวน์ที่ลอยอยู่ในอากาศ แล้วเขาก็ทำมันสำเร็จจากนั้นเขาก็บีบมันลงบนปากแก้ว ทำให้แก้วเต็มไปด้วยไวน์อีกครั้งเพียงแค่ว่าไวน์แก้วนี้ไม่สามารถดื่มได้อีกแค่นั้นฉินเฉามองท่าทางตะลึงของเหลียวชาชา แล้ววางแก้วไว้บนโต๊ะที่ด้านข้าง หลงเหยาเริ่นขมวดคิ้ว คิดว่า ‘เจ้าหนุ่มนี่ ไม่แปลกที่ซูเฟยจะชอบเขา มือของเขามีความสามารถจริง ๆ หึ แล้วยังไง ถึงแกจะมีความสามารถ? แกก็ยังต้องแพ้อยู่ดี มาดูกันว่าแกจะจัดการกับเหลียวชาชายังไง แกไม่สามารถลงมือกับเธอได้!’“ยัยหนู…..ไม่ คุณสุภาพสตรีตัวเล็ก…”“ฉันไม่ใช่ตัวเล็ก!”“ก็ได้ คุ
