0 หยวน เอิ่ม รายได้นี้พอ ๆ กับรายได้ของผู้บริหารหนุ่มสาวระดับสูง”
“อ๊ากลายเป็นว่าเงินเดือนผมมากขนาดนี้” ตาของฉินเฉาเป็นรูป เงิน ￥ แต่ทันใดนั้นเขาก็ได้คิด ‘นรก ถึง 8,000 จะฟังดูเยอะ แต่ตอนนี้ ฉันก็ยังไม่มีแม้แต่เหรียญเดียว’
“เจ้านาย คุณต้องไม่ค้างค่าจ้างผม ตกลงนะ? ไม่อย่างนั้น ใน อนาคตผมต้องอดตายแน่ ๆ ”
“ได้ ๆ ๆ!” ซูเฟยมองฉินเฉาอย่างวางมาด แล้วยัดชุดสูทใส่มือเขา “รีบไปลองซะ! เราจะต้องไปงานเลี้ยงค็อกเทลอีก เสื้อผ้าพวกนี้เป็นได้ แค่สินค้าคุณภาพต�า”
ฉินเฉายอมแพ้ เขาไม่คิดเลยว่าสูทราคาแพงตัวนี้จะเป็นได้แค่ สินค้าคุณภาพต�า พวกคนรวยนี่ไม่ใส่เสื้อผ้าจริง ๆ พวกเขาใส่ความ เหงาแทน
หลังจากถูกซูเฟยกระตุ้น ในที่สุดฉินเฉาก็เอาชุดสูทเข้าไปในห้อง เปลี่ยนชุด แล้วเปลี่ยนกับเครื่องแบบที่เปื้ อนเลือดของเขา
เมื่อเขาออกมา ไม่ว่าจะเป็นพนักงานสาวหรือว่าซูเฟย พวกเธอ ต่างพากันตาค้าง
ทรวดทรงของชายหนุ่มคนนี้ เมื่อเทียบกับตอนใส่ชุดยามขาด ๆ เมื่อกี้ พอเขาใส่ชุดสูทนี้แล้ว ช่างแตกต่างราวฟ้ากับเหว
ตาของพนักงานสาวเป็นประกาย เธอคิด ‘เด็กเจ๊คนนี้สมราคาจริง ๆ แต่เขาโคตรแพง เขาเรียกราคา 8,000 หยวนต่อเดือน เงินเดือนของ ฉัน 3,000 รวมกับค่าคอมก็ยังไม่พอที่จะเลี้ยงเขา’
‘ลองถามเขาดีกว่า ว่าเขาต้องการเลี้ยงฉันมั้ย’
ขณะที่พนักงานสาวกําลังฝันกลางวันนั้น หัวใจของซูเฟยสั่นระรัว ด้วยความตื่นเต้น มันเหมือนกับมีกระต่ายกระโดดไปทั่วข้
