มิตรกับเขา ฉินเฉาก็รู้สึกอาย เขาลูบจมูกตัวเองแล้วหัวเราะอย่างขลาดๆ“พี่ฉินพูดเรื่องอะไร!” เล่ยจื้อก็มา เขายิ้มแล้วพูดว่า “เขาเรียกว่า‘ไม่ต่อยตี ไม่รู้จัก’ ตอนนี้พี่ฉินกับเราเป็นพวกเดียวกันแล้ว หลังจากนี้ถ้าพี่มีโอกาสล่ะก็ พี่ต้องชี้แนะเราด้วย ใช่มั้ยพวกเรา?”“ใช่แล้ว ๆ พี่ต้องชี้แนะพวกเรา ฮ่า ฮ่า ฮ่า” ชูชานหัวเราะ“หลังจากภารกิจนี้จบ เราจะออกไปหาอะไรดื่มกันบนถนนตะวันออกกัน ตกลงนะ! ถ้าเป็นเรื่องกำลังฉันชูชานไม่สามารถชนะนายได้ แต่เรื่องดื่มฉันไม่แพ้นายแน่!”“แน่นอน แน่นอน!” ฉินเฉารีบพยักหน้าหลังจากที่คุยกันพอหอมปากหอมคอ พวกเขาก็รีบแยกย้ายแล้วกลับไปประจำตำแหน่งเพราะว่าพวกเขายังอยู่ในเวลางานแม้ว่าจะมีหน่วยโล่สีฟ้ารับหน้าที่ดูแลความปลอดภัย ฉินเฉาก็ยังคงเป็นห่วงความปลอดภัยของซูเฟย เพราะว่านักฆ่าจากสเกลตั้นนั้นมีเลเวลสูงมาก เหมือนกับมนุษย์หมาป่าลีดเดอร์แมน เจ้านั่นสามารถจัดการกับการ์ดที่ดุร้ายคุณภาพสูงได้ยิ่งกว่านั้นศัตรูยังใช้ปืน หน้าอกของเขายังเจ็บอยู่เลย เขาต้องคอยมองดูสถานที่รวมคนอย่างระมัดระวัง“เวรเอ๊ย เจ้าแก่ขี้เหม็น!” ภายใต้ม่านยามราตรี ที่สักมุมหนึ่งในโรงเรียนกวงหยวน ชายในชุดสูทสีดำมุดออกมาจากท่อใต้ดินแล้วปีนขึ้นจากด้านใน“ให้ตายเหอะ! สูทนี่มันอะไรวะ! เกะกะชิบเป๋ง” เขายืนขึ้นแล้วสูดกลิ่นใต้วงแขนตัวเอง ทันใดนั้นเขาก็ขมวดคิ้ว “บ้าเอ๊ยยยย!!! โคตรเหม็นกลิ่นนี่คลุ้งไปถึงสวรรค์เลย!”“พี่ใหญ่
