น่วยรักษาความปลอดภัยโล่สีฟ้า ที่เดินตรวจตราบริเวณนี้“พวกนาย พวกนายมาทำอะไรที่นี่!” การ์ดคนนั้นหยิบไฟฉายออกมาแล้วส่องไปที่ใบหน้าของชาย 5 คน ทีละคนหน้าของพี่ใหญ่เปลี่ยนไปเล็กน้อย ความต้องการฆ่าแวบผ่านสายตาเขาน้องรองนั้นฉลาดกว่า เขารีบหัวเราะ“พี่น้อง พวกเราเป็นบอดี้การ์ดของคุณซู” หลังจากนั้นเขาหยิบเอาบุหรี่จงหัวออกมาจากร่างของเขา แล้วยื่นให้การ์ดคนนั้น “นี่ก็ดึกแล้วแต่พี่น้องยังต้องทำงาน มันคงจะหนักมากใช่มั้ย พี่น้อง”“ไม่หรอก มันเป็นหน้าที่ของเรา” การ์ดคนนั้นหยิบบุหรี่ขึ้นมาอย่างเคยชิน ทันใดนั้นจมูกของเขาก็ได้กลิ่น ดวงตาของเขาคมปลาบ“ไม่ใช่แล้ว! ทำไมบอดี้การ์ดของคุณซูถึงกลิ่นแรงขนาดนี้!”จากนั้น เขารีบกดปุ่มสื่อสารที่อยู่บนไหล่“รู้ตัวก็สายไปแล้ว” พี่รองที่ยืนอยู่ข้างเขา มือกำมีดสั้นเอาไว้ปลายของมีดเหมือนกับประกายของสายฟ้า มันเจาะเข้าไปในคอของการ์ดนั้นตัดเส้นเลือดใหญ่ที่คอของเขาการโจมนี้ตัดคอแล้วคร่าชีวิตของเขาไป การ์ดนั้นทรุดลงไปนอนราบกับพื้น ร่างของเขากระตุกสองครั้ง ตาเบิกกว้าง สายตาเต็มไปด้วยความไม่ยินยอม แต่ไม่นาน มันก็ค่อย ๆ ปิดลง“ฮึ ถือว่ายังโชคดี” พี่รองเช็ดมือกับเครื่องแบบของการ์ดคนนั้นจากนั้นส่งสัญญาณให้พี่น้องของเขา“เรียบร้อยแล้ว!”“ไปกันเถอะ เวรเอ๊ย เวลานี้ยังจะทำความสะอาดอีก” พี่ใหญ่ก้มมองดูนาฬิกาที่ข้อมือ เพราะว่าพวกเขาเสียเวลามาเยอะแล้ว เขากลัวว่าจะคลาดเวลาสำคัญหลังจากนั้น ภ
