บกำลังเล่นดนตรี จากนั้นก็ชี้ไปที่หมาป่าที่อยู่บนพื้น“ชี่!” พร้อมกับเสียงดังกล่าว ลำแสงหลากสีเหมือนกระบี่คม ๆ ก็เจาะทะลุหน้าผากหมาป่าท่าทางหมดหวังก่อนหน้าของหมาป่าก็เปลี่ยนเป็นเซื่องซึมแล้วว่าง่าย“เจ้า สสารมืด เจ้าชื่ออะไร?” ฮัวเหนียงถาม“เดวิด…ลีดเดอร์แมน” หมาป่าใช้เวลานานในการพูด ที่มุมปากของเขามีน˺าลายไหลออกมา“ยอดเยี่ยม” ฮัวเหนียงตบมือด้วยความพอใจ แล้วหันกลับไปพูดกับฉินเฉาด้วยรอยยิ้ม “คุณชาย ดูสิ ตอนนี้คุณสามารถถามอะไรกับเขาก็ได้ตามที่คุณต้องการ”“ฮัวเหนียง! เธอเยี่ยมมาก!” ฉินเฉาไม่สามารถเก็บความดีใจไว้ เขาวิ่งเข้าไปกอดปีศาจงู“อ๊า!” ฮัวเหนียงตกใจ เพราะว่าเธอไม่เคยถูกผู้ชายสัมผัสมาก่อนเธอก็รู้สึกว่าทั้งร่างของเธอร้อนแล้วอ่อนแรง แล้วแทบจะทรุดลงกับพื้นหลังจากแสดงความพอใจด้วยความกระตือรือร้น ฉินเฉาก็ปล่อยแขน นั่งยอง ๆ กับพื้น แล้วเริ่มสอบสวนหมาป่าใบหน้าน่ารัก ๆ ของฮัวเหนียงแดงเหมือนซาลาเปา ไป๋เจี่ยวเจียวที่ดูใกล้ ๆ มองมาอย่างตะลึง‘ทำไมพี่ถึงอายล่ะ? ชายคนนี้ยากจะจัดการจริง ๆ ดูเหมือนจะเป็นการดีถ้าฉันไม่ยั่วยุเขา’“ลีดเดอร์แมนให้ฉันถามนายหน่อย เป้าหมายจริง ๆ ขององค์กรสเกลตั้นของนายคืออะไร?” กลิ่นเหม็นของน˺าลายหมาป่านองทั่วพื้นทำให้ฉินเฉาอดเอามือปิดปากไม่ได้ขณะที่ถามคำถาม“พวกเราเป็นองค์กรนักฆ่าอาชีพ เรารับใบสั่งฆ่าจากลูกค้าผ่านช่องทางพิเศษ จากนั้นเราก็จะรับหน้าที่สังหาร” หมาป่าตอบอย่างช้า
