กร่ง ไม่ใช่ความผิดของเราที่ทำงานนี้ล้มเหลว”“เขาแข็งแกร่งแล้วดูเหมือนไม่กลัวปืน!” ชายที่ขับแสยะยิ้ม “ถ้าฉันเห็นมันอีกล่ะก็ ฉันจะยิงมันให้ตายเลย”เมื่อเขาพูดเสร็จ ทันใดนั้นก็มีเสียงดังมาจากหลังคารถ เหมือนว่าจะมีของหนัก ๆ ตกใส่หลังคารถของพวกเขา“อะไรวะ!” ชายทั้งสองขนลุกเมื่อหน้าต่างหลังรถแตกเป็นเสี่ยง ๆแล้วมีเสียงเอี๊ยดอ๊าด พร้อมกับมีร่างสีดำลอยเข้ามาเมื่อพวกเขามองกลับไป พวกเขากลายเป็นกลัวแล้วเหงื่อแตก เขาเห็นยามที่ลานจอดรถนั่งอยู่ที่เบาะหลัง เขาค่อย ๆ เอาบุหรี่ออกมาแล้วจุดมันด้วยไฟแช็กแชะ! แสงไฟสะท้อนใบหน้ามืดครึ้ม“เฮ้พวก! ไม่เจอกันนาน”นักฆ่าทั้งสองตกใจ พวกเขารีบเอาปืนออกมาแล้วชี้ไปที่ฉินเฉาพึ่บ! เพียงแค่โบกมือ ปืนสองกระบอกก็หลุดออกจากมือพวกเขาแล้วชนเข้ากับกระจกหน้ารถนักฆ่าทั้งคู่เซ่อไปเลย พวกเขาไม่เข้าใจว่าปืนหลุดจากมือไปได้ยังไง“ฉันคิดว่าจะดีกว่ามั้ยถ้าพวกนายไม่ชี้ปืนมาทางฉัน” เมื่อพูดเสร็จฉินเฉายื่นมือออกไปแล้วทำท่าจับเข้าที่คอของนักฆ่าที่นั่งข้างคนขับ นักฆ่าคนนั้นรู้สึกเหมือนคอถูกบีบ หน้ากลายเป็นสีฟ้า หายใจไม่ออกเขาสะบัดมืออย่างเสียขวัญ ไม่มีประโยชน์ ฉินเฉาพ่นควันออกมาเป็นวงแล้วทันใดนั้นก็ทำท่าบิด พร้อมกับเสียงกร๊อบ! คอของนักฆ่าคนนั้นก็หัก แล้วห้อยไปอีกด้านอย่างประหลาด ตาเต็มไปด้วยความกลัวฉินเฉารู้ว่าเป็นเรื่องยากที่จะทำให้นักฆ่าเปิดปาก ดังนั้นเขาจึงฆ่าคนหนึ่งเพื่อทำให้อีกคนกลัว“เอ
