ุกดวงในห้องเมื่อเธอไม่กล้าโทรหาฉินเฉา ที่ประตูทันใดนั้นก็มีเสียงเหมือนมีคนไขประตูเข้ามาเหมือนไก่ตาขาว ซูเฟยกระโดดขึ้นจากโซฟา หยิบแก้วที่อยู่บนโต๊ะใกล้ ๆ แล้วถือไว้ในมือหรือว่าจะเป็นนักฆ่า? พวกนักฆ่าสากลมีอำนาจมาก บางทีพวกเขาอาจรู้แล้วว่าเธออยู่ที่นี่จังหวะที่ประตูเปิด ซูเฟยก็ปาแก้วในมือออกไปทันที แก้วนี้ทำมาจากแก้ว ถ้ามันฟาดถูกหัว บางทีมันคงมีผลแบบเดียวกับโดนทัพพีไม้ตีใครจะรู้ ชายในชุดหนังสีดำที่เข้ามาในห้องจะยกมือจับแก้วนั้นไว้ได้“ผู้อำนวยการซู นี่เป็นวิธีต้อนรับผมเหรอเนี่ย?” ฉินเฉามองซูเฟยด้วยรอยยิ้ม เธอรู้สึกโล่งอกแล้วกลับไปนั่งลงบนโซฟาอีกครั้งฉินเฉาปิดประตูจากนั้นวางแก้วไว้บนโต๊ะ เมื่อมองไปรอบ ๆ เขาพบว่าไฟทุกดวงเปิดอยู่ ฉินเฉาอดยิ้มไม่ได้“ผมสงสัยจริง ๆ ว่าค่าไฟเดือนนี้จะเท่าไหร่”ซูเฟยกลอกตา “ถ้านายกังวลเรื่องค่าไฟล่ะก็ ฉันจะจ่ายให้เอง”“ไม่เป็นไร แค่คืนเดียวเอง แต่กระเป๋าตังค์ผมคงรับไม่ไหวถ้าเป็นอย่างนี้ทุกวัน” ฉินเฉาถอดโค้ตออก “คุณยังไม่ได้กินอะไรใช่มั้ย? เดี๋ยวผมทำอะไรให้กิน”“นายทำเป็นด้วย?” ซูเฟยรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย“ทำไมถามอย่างนั้นล่ะ? ถ้าผมไม่ทำ แล้วทุกวันนี้ผมกินยังไง?”หลังจากที่พูด ฉินเฉาล้างมือ เดินเข้าไปในครัวแล้วเริ่มเตรียมอาหาร“นะ นายหานักฆ่าสองคนนั้นเจอมั้ย?”“เจอ”“แล้ว เป็นไง?”“ตาย” ฉินเฉาตอบอย่างรวบรัด ประจวบกับตอนที่เขาพูด ฉินเฉากำลังหั่นมันฝรั่ง เสียงของมีดในครัวท