“ฮึ่มมม!” จากนั้นเขาคำรามเสียงต˹า ทุกคนในห้องต่างก็รู้สึกเหมือนกับหูจะระเบิด ตามมาด้วยเสียงวิ้งคลื่นพลังเสียงอันท่วมท้นทำให้กระจกที่อยู่รอบกำแพงแตกแตกกระจาย เพล้ง เพล้ง เพล้ง!!!!ซูจียืนอยู่กับที่ มองดูความสามารถแปลก ๆ ของซุนเสี่ยวเฟิงอย่างเงียบ ๆ มันแน่นอนว่าเธอตกเป็นเป้าหมายของใครบางคน เจ้าซุนเสี่ยวเฟิงคนนี้เห็นได้ชัดเจนว่าถูกวิญญาณสิง ยิ่งกว่านั้นวิญญาณที่สิงยังไม่ใช่วิญญาณชั้นต˹า ถ้าเธอเดาไม่ผิดล่ะก็ วิญญาณตนนี้ต้องมีระดับถึงราชาวิญญาณแม้ว่าวิกฤตนี้จะจวนตัว แต่ตราบเท่าที่เธอเป็นศิษย์สำนักพุทธ เธอก็ยังมีกฎที่ต้องทำตาม นั่นคือห้ามใช้คาถาต่อหน้าคนนอก แม้ว่ากฎนี้จะยืดหยุ่นได้นิดหน่อย แต่ก็แค่สามารถแสดงให้คนเห็นได้แค่ 1 หรือ 2 คนเธอไม่สามารถใช้คาถาต่อหน้านักเรียนจำนวนมากนี้ได้ ถ้าเรื่องในวันนี้แพร่ออกไป บางทีวัดเป่าไต้เขาซงซานอาจไล่เธอออกจากสำนักราชาวิญญาณที่ควบคุมซุนเสี่ยวเฟิง แน่นอนว่ามันไม่สนความคิดของซูจี เหมือนกับนก ไม่นานร่างก็มาปรากฏด้านข้างซูจี กระบองในมือฟาดเข้าใส่หัวของซูจีแม้ว่าเธอจะไม่สามารถใช้คาถาได้ แต่เธอก็เป็นผู้ฝึกตนที่อยู่ในขั้นสร้างรากฐาน ด้วยการถอยไปข้างหลังเพียงครั้งเดียว ซูจีก็สามารถหลบการโจมตีของซุนเสี่ยวเฟิงได้แต่ด้วยการจ้องมองของซุนเสี่ยวเฟิงที่ตาแดง เขาสามารถจับซูจีไว้ได้ด้วยมืออีกข้าง ทันใดนั้นเธอก็ไม่สามารถควบคุมร่างกายของตัวเองได้ แล้วจากนั้นก็ถูกดึงเข้าไ
